Kerstavond.
Volgens de legende kun je in de kerstnacht dieren horen spreken, maar wie dat heeft meegemaakt kan dat niet navertellen. De ene legende vermeldt dat je dan meteen dood neervalt, de andere dat je voor de rest van je leven geen woord meer kunt spreken.
Jongste en ik hadden daar vanavond nog een leuke gedachtenwisseling over ;)
Maar hoe zit het met de cavenkooi, na de toch wel wat alarmerende berichten gisteren over een verliefd Lotje, een panische Janneke en een nog panischer Chica?
Eigenlijk best wel goed...! Niet helemaal 100% want toen de nagelknipster arriveerde en we de pootjes van Chica goed bekeken (ze heeft een tumor in haar ene voorpootje), was ik niet echt blij. Maar ze eet nog lekker, is weer levendiger en minder chagrijnig dan gisteren.
Lotje is echt helemaal geacclimatiseerd! Ze vindt Chica niet meer eng, reageert steeds meer op ons (hetzelfde luchtalarm als Chica, maar dan een octaaf hoger) en eet inmiddels ook uit de hand. Ze lijkt steeds meer op Zwartje, qua gedrag! Gewoon leuk, lief, gezellig!
Janneke is niet de allersociaalste cavia, ook wel vrij onderdanig, maar ik zie dat zij ook haar plekje begint te krijgen. Ze vliegt niet meer weg voor de dolverliefde Lotje, maar het incidentje met Chica gisteren is gelukkig ook niet onder haar huid gaan zitten, ze vindt haar niet eng..
Ze is niet haantje de voorste, is meer een "achtergrondcaaf", maar zij is ook goed bezig om haar plekje in de cavenkooi te veroveren.
Eigenlijk is ze best wel een heel relaxte caaf...! Zolang ze maar niet teveel poeha aan haar hoofd heeft. En ze pruttelt zachtjes mee met het cavenkoor, waarin Chica weer haar luchtalarmpje heeft geactiveerd en Lotje haar sopraan steeds vaker in zet.
Lang verhaal kort: er komt steeds meer balans in de cavenkooi...! <3
Geen opmerkingen:
Een reactie posten