Groot verdriet...

Hond net naar ex gebracht waar ze haar laatste etmaal door zal brengen. Ik ben net thuis. Haar kleedjes opruimen (die gaan naar het asiel), de vloer lappen (ze heeft erg lopen kwijlen vanmiddag), haar bakjes goed schoonmaken (bewaar ik voor het nieuwe huis, worden plantenbakjes)...

En dan realiseer ik me dat ze nooit meer bij me zal zijn, nooit meer over de galerij zal huppelen, nooit meer in mijn auto zal zitten, nooit meer.

Het is maar een hond, maar verdomme, het is toch mijn meissie...