De wederopstanding van de Nintendo DS (hoop ik)

Jaren (meer dan 10) geleden hadden we allemaal een Nintendo DS. Ik was zelf dol op Metroid Pinball, maar ook Animal crossing vond ik leuk. We speelden, oh foei, vanaf de speciale adapter met micro-DS-kaartjes waar "gekraakte" versies van games op stonden, die kon je destijds downloaden van internet via een forum en werd, als ik me goed herinner, vooral gerund door moeders van gamende kinderen 👼😇

De DS belandden uiteindelijk in de la, want er kwamen betere spelcomputers, de smartphone deed zijn intrede of (in mijn geval) er kwamen andere interesses.

In het begin van de coronacrisis ging ik, net als de rest van Nederland, mijn laden en kasten opruimen en ik vond daar de DS-exemplaren terug, inclusief de adapter met micro-SD. Maar niet de adapter waarmee je hem oplaadt...!

Gelukkig was daar jongste kind, die nog wel een oplader had, plus nog een extra DS, een 3DS (waar de micro-SD echter niet op werkt volgens hem) en wat (originele) games, waaronder een nieuwere Animal Crossing.

Ik heb het even getest op zijn al opgeladen DS: Metroid Pinball werkt! En er staan nog veel meer games op de sd, zag ik. Alleen werken de knoppen van zijn DS niet allemaal, dus ik heb nou die van mijzelf (waarvan de klep lam is, hij kan alleen nog helemaal open of helemaal dicht) aan de lader hangen. Ook de andere DS die ik hier had liggen heeft een lam klepje, maar dat hoeft op zich geen probleem te zijn.

Als de knoppen het maar doen!

Ik ben benieuwd...!

De tuin vandaag

Hier komen de foto's, het zijn er heel wat!

Prachtige pelargoniums, maar moeilijk te fotograferen.

Margrieten van vorig jaar, wat aangevreten door de regen.

De rode begonia's hebben de winter ook overleefd. Een nachtvorstje liet ze bovengronds afsterven, maar inmiddels staan ze weer volop te bloeien.

Altijd mooi, lobelia met begonia's en petunia's!

Pelargonium en begonia.

Vijg.

Ooit als potroosje gekocht. Hij bloeit niet rijk maar doet toch dapper zijn best.

The Fairy begint vaak wat later te bloeien, maar houdt dat vol tot ver in het jaar, soms tot in december.

Ook de ridderspoor heeft wat waterschade.

Net uitgeklapte klaproos.

Wie eenmaal klokjes heeft, komt daar nooit meer vanaf. Helemaal niet erg!

Eén van de nieuwe geraniums.

Een kleinbloemig geraniumpje met donkerder blad.

Iedereen meldt al bloeiende hortensia's, maar bij mij zijn ze altijd wat laat. Deze klaproos is wel open.

The Fairy bloeit de komende maanden nog wel even door.

Mooie combinatie.

Enkele bakken.

Akeleitjes komen ook spontaan aanwaaien. Dit jaar zijn het er wat minder, maar deze donkere is wel nieuw!

Klokje met beestje.

Braam is onderweg.

Loganberry met wilde geranium die van mij mag blijven.

Aalbessen zijn rijp!

Lavendel begint te bloeien.

Het lijkt wel alsof viooltjes tegenwoordig beter warmtebestendig zijn. Tot een paar jaar geleden was het in april, mei echt wel gebeurd en werden ze geel, spichtig en luizig...

Deze heb ik niet gekocht, maar zijn uitzaaiseltjes.

Deze melkbus komt uit medio jaren zeventig van de vorige eeuw. Melkbussen waren tot dan toe een vertrouwd beeld buiten de stad, maar verdwenen al snel toen de melk werd opgeslagen in grote tanks. Er was toen een flinke nostalgiegolf en iedereen wilde een melkbus. Deze kwam bij mijn ouders terecht en heeft jaren als paraplubak gediend, later als plantenbak met dit vetplantje. De bodem is doorgerot, dus het kan alleen in de tuin. De bus werd, geheel in jaren zeventig stijl, knaloranje geverfd, later een wat beschaafder groen. Het groen is inmiddels gaan bladderen, het oude oranje blijkt echter nog steeds van goede kwaliteit! De pot staat inmiddels alweer een aantal jaar in mijn tuin.

Altijd mooi

Een pelargoniumbloempje.

Stoer overeind, dit viooltje.

Zo mooi, deze plantenbak!

Kleurig geheel.

Munt.

Tijm.

Vijgen.

Gele frambozen

Eindeloos blauw

Onzelievevrouwe van de Begonia's

Vlinder in de lavendel

Prille tomaatjes

Tweede Pinksterdag in dat rare jaar 2020

Vrij zonnig en warm weer, al was de wind soms nog wat aan de frisse kant. Feest in Nederland: om 12 uur gingen de terrasjes open! Al dagen waren de horecamensen bezig met meten en schikken en aanbrengen van witte markeringen, maar vandaag was het eindelijk zo ver!

(tekst gaat verder onder de foto's)

Het was prima weer en rustig genoeg om nog een rondje om te rijden. Eerst met de hond door het bos, daarna een ijsje halen in Zuid. Bailey's ijs, maar er zijn nog meer verleidelijke smaakjes die ik binnenkort eens wil proberen!

Tevens gebruik gemaakt van het splinternieuwe fiets- en voetpad dat net geopend is. Het is van beton en dat rijdt dan ook een stuk prettiger dan die verzakte oude klinkertjes of trottoirtegels!

"Vroeger was alles beter"

Ik heb vanmorgen een vrije ochtend. En heb besloten die bankhangend voor de tv met mijn breisok in de handen door te brengen.

Ik ben dol op Memory TV, de ingelaste uitzendingen overdag op NPO2. Allerlei oude dingen. Gisteren heb ik het Journaaloverzicht 1976 en Wim Kan uit hetzelfde jaar opgenomen en dat zit ik nu te kijken. Een boel "oh ja"-momenten. Nederlandse vrouwen op straat met hoofddoekjes of ongeverfd haar. Scheve gebitten. Toen kraaide er geen haan naar. Ik herinner me 1976 (ik werd toen 13) als een leuk en goed jaar, maar in werkelijkheid steeg de werkloosheid en werd alles flink duurder, men was pessimistisch, giframp in het Italiaanse Seveso, oorlog in Libanon, rampen hier, ellende daar.

Elke tijd heeft zijn eigen ellende...

Zo. En nu naar Wim Kan kijken en mijn sok afbreien.

Theater van het Sentiment - 1977

Vanmiddag op NPO Radio 5 (16-18 uur).

Zoals elk weekend kun je weer stemmen op een song uit de top 5 van toen. Die was in 1977:
1) Sunny - Boney M
2) Living Next Door To Alice - Smokie
3) Somebody to Love - Queen
4) Rock and Roll Star - Champagne5) I Wish - Stevie Wonder

Hier kun je stemmen.

Ik was 13 jaar en zat in de brugklas. een heel leuke, wat rebelse klas. Ik hield niet van school, maar deze klas was veruit de leukste van mijn schooljaren. We hielden van popmuziek en ruilden vaak posters en foto's uit de Popfoto, de Hitkrant en de Muziek Express en soms ook de Duitse Bravo, en schreven de songteksten over. De posters hingen we op aan de muur, de foto's plakten we in onze schoolagenda. Als ik deze songs hoor denk ik weer met plezier terug aan die tijd. Aan die kleine blonde jongen die fan was van Abba en Boney M. Aan mijn vriendin die helemaal hoteldebotel was van Smokie en hen later dit jaar ook zou ontmoeten dankzij een familielid dat bij de omroep werkte (we woonden in Hilversum). Aan die andere jongen die, net als ik, hartstochtelijk fan was van Queen. Aan al die andere kleurrijke, leuke mensen. Elke pauze zaten we in de aula, die tevens kantine was, met roze koeken en bekers soep te discussiëren over muziek die wel of juist niet goed was. Hoe zou het nu met ze gaan...? Oh ja, je wil weten op wie ik stem? Somebody to love natuurlijk! 💖🎶🎹🎸🎵

De Van Rossems in Aken

Net heb ik gekeken naar een aflevering van Hier zijn de Van Rossems. De kibbelende siblings zijn deze keer naar Aken gegaan en wat trokken ze een blik herinneringen bij me open!
In augustus 2014 was ik op vakantie in Zuid Limburg. Ik ontdekte dat je daar goedkoop OV kon krijgen, zo kon ik voor een heel beschaafd bedrag van Geulle (waar ik verbleef) naar Aken (met de auto naar Bunde, met de trein naar Maastricht en met de bus naar Aken). Wat al een beleving op zich is, ik kon nu echt om me heen kijken i.p.v. op de weg letten!

Ik herkende veel plekjes en pleintjes (behalve het - prachtige - zwembad, daar ben ik niet geweest). De aflevering begint met de bronnen van Aken, Een lichtgeel gebouw en oude Romeinse fundamenten in een parkje. Er stroomt warm water op verschillende plekken en het ruikt naar zwavel. De Elisenbronnen zijn te bezoeken en iedereen mag het water gebruiken, al schijnt het (volgens de Van Rossems) niet aan te bevelen te zijn om het te drinken. Sis zou er meteen dood van neervallen. Ik heb er destijds mijn handen mee gewassen, zwavel is goed voor de huid.

Ook de Dom en museum werden bezocht. Heel veel goud en edelstenen, echt bling in het kwadraat! Met name het kruis en de kopreliek van Karel de Grote. Deze en nog veel meer schatten zijn te bezoeken, echt een aanrader!
Ze lieten ook de paltskapel uit 813 zien en de enorme 12e eeuwse kroonluchter. Kort na mijn eigen bezoek hoorde ik dat de ketting waaraan die hangt niet van gelijke dikte is, zodat wordt gesuggereerd dat de kapel hoger lijkt dan die eigenlijk in werkelijkheid is.

Er werd ook veel verteld over Karel de Grote, want wie Aken zegt, zegt Karel de Grote.

Sis vertelde over de legende van de deur van de Dom. Tijdens het bouwen van de Dom raakte men in geldproblemen. De duivel wilde helpen, maar eiste de ziel van de eerste persoon die door de deur zou lopen. Dat zou hoogstwaarschijnlijk de bisschop zijn. De mensen besloten toen een wolf als eerste naar binnen te laten. De duivel trapte erin, stal de ziel van de wolf en werd toen zo kwaad dat hij de deur achter zich dicht sloeg, zo hard dat hij zijn duim verloor. Die bleef achter in de bronzen leeuwenkop op de deur.

Terwijl Sis haar verhaal deed, zag ik op de achtergrond de Münsterplatz, een klein pleintje waar ik nog heb zitten lunchen (een tosti van Duits formaat, belachelijk groot dus). Op de gevel van één van de huizen zijn sprookjesachtige beelden aangebracht van een jonge vrouw met een middeleeuwse puntmuts, een ornament met een ridderhelm-achtige gouden versiering onder een schattig erkertje en wat diertjes. De gevels zijn ontworpen door Johann Joseph Couven (1701-1763), een beroemde bouwmeester in de regio, helaas is veel werk van hem verloren gegaan in de Tweede Wereldoorlog. Heel jammer dat daar geen aandacht aan werd besteed... Het is ook heel lastig te googlen, maar het is zo'n leuk rijtje huizen in Anton Pieckstijl!

Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Boutique_19_M%C3%BCnsterplatz,_Aachen,_Germany.jpg

In mijn fotoalbum staat het verhaal van de duim van de duivel ook. Er staat ook dat de duivel zo kwaad was, dat hij de Dom met zand wilde bekogelen, maar vanwege het ontbreken van een duim lukte dat niet. En zo is de heuvelachtige omgeving ontstaan.

De Dom is één van de weinige Duitse historische gebouwen die de Tweede Wereldoorlog heeft doorstaan, al sneuvelden er wel wat glas-in-loodramen. Het achthoekige gedeelte komt uit 796-804, later kreeg het gotische en barokke uitbreidingen. In de paltskapel is het graf van Karel de Grote en de mariaschrijn met de lendendoek en windselen van Jezus Christus, de mantel van Maria en de doek waar het hoofd van Johannes de Doper op heeft gelegen.

In de aflevering werd nog een muntje in een waterpartij met beelden gegooid. Tot hun afschuw zagen Maarten, Vincent en Sis hoe een bejaarde vrouw haar schoenen uittrok en in het water stapte om de munten er uit te halen. Maartens vloek komt uit zijn tenen en hij moppert verontwaardigd dat mensen zoals deze vrouw van 350 euro moeten zien rond te komen...

Het jaar van de goudvink

De Vlaamse vogel van het jaar is de goudvink, maakte de Vogelbescherming Vlaanderen bekend. Dit bericht zag ik net op mijn Facebook langskomen.

Foto: Belgaimage, geplaatst bij het artikel van De Standaard

Meteen schoot die wandeling in februari 2015 weer in mijn gedachten. Ik ging met de hond naar Emmen om mijn vriendin JdV te bezoeken en we besloten een stuk te gaan wandelen in het Bargerveen. Camera's mee, zij haar spiegelreflex, ik mijn 21x compactzoom. Het werd een heel bijzondere wandeling.

Zo zagen we halverwege een diertje aan de overkant van een watertje door het gele riet schieten. Een hermelijntje, vermoedden we, in wintervacht: wit met een zwart puntje op de staart. Het diertje wist dat we niet bij hem konden komen en speelde verstoppertje, waarbij hij telkens weer tevoorschijn kwam tussen het riet, om kiekeboe te spelen met onze camera's.

Op dat moment kwam ook de boswachter met zijn vrienden langs en we hebben gezamenlijk genoten van dat hermelijntje. Daarna liepen we weer verder, tot we een man zagen met een enorm telekanon op zijn camera. Natuurlijk wilden we ontdekken waarom hij dat enorme ding op een hoge struik richtte. Toen ontdekten we drie goudvinkjes. Ik had al eens over deze bijzondere vogeltjes gehoord en herkende ze daarom meteen. Het waren net vlammetjes! Ook al had ik geen telekanon op een spiegelreflex, maar een compactje (Samsung WB800F), de foto's zijn toch redelijk gelukt.

Op de terugreis van Emmen naar Zwolle deelde ik mijn stukje trein met twee jongemannen en een oudere dame. De jongens hadden biertjes gekocht (want carnaval) en deelden die met die mevrouw en mij. Er ontstonden heel leuke gesprekken over de zin van het leven en er van genieten.

Als ik goudvinken en hermelijntjes in wintervacht zie krijg ik meteen weer die mooie herinneringen aan die februaridag in 2015!