Aardbeving op Samos

 Gisteren werden Turkije en de Egeïsche Zee getroffen door een flinke aardbeving. In Izmir (Turkije), een stad met zo'n 2,5 miljoen inwoners, stortten meerdere hoge gebouwen in. Turkije meldt 26 doden en zo'n 800 gewonden. Er was ook een tsunami.

De aandacht gaat vooral uit naar deze zwaar getroffen miljoenenstad, maar mijn hart gaat uit naar Samos, dat prachtige eiland waar ik vorig jaar zo heb genoten en vooral zo onder de indruk was van de relaxte, lieve bevolking (en nee, dat was geen geslijm voor de toeristen). Mooie gesprekken gehad, veel van ze geleerd ("sigá sigá"  ofwel: kalm aan, het komt zoals het komt). Ik heb me voorgenomen, ondanks corona en persoonlijke hindernissen: ik kom een keer terug!

Want ik ben niet alleen verliefd op de natuur (veel groen en bloemen) en de fotogenieke huisjes (Samos is nog erg authentiek, is geen toeristenfabriek geworden), ik heb vooral ook bewondering voor de bewoners. Voor hun relaxte manier van leven, hun creatieve manier om van niets iets te maken, hun spontane vriendelijkheid. En dat, terwijl ze het zo ontzettend zwaar hebben. Eerst de meedogenloze bezuinigingen van "Europa", die niet de profiteurs, maar de gewone burger heel hard trof. Toen de vluchtelingen, waardoor de toeristen wegbleven want oh  jee, zo'n vluchteling zou je vakantie-idylle toch eens verstoren... Toen corona, waardoor de paar toeristen die nog wel kwamen, niet meer kónden komen. En nou die aardbeving.

Aanvankelijk werd gezegd dat de beving 7,0 op de schaal van Richter was, maar het is 6,6. Nog stevig genoeg om flink wat schade aan te richten en natte voeten in de kustplaatsen. Gelukkig geen Aziatische toestanden, maar de puinhoop werd er niet beter van. Ik heb filmpjes gezien uit Vathi en Pythagorion die ik helaas niet kan linken. Het was een onwerkelijk gezicht. Ik vond wel een foto uit Vathi op nu.nl:

Twee jonge mensen kwamen om op Samos door een instortende muur.

RTLNieuws sprak een Nederlandse op Samos: 

De Nederlandse Titia Rakers woont  al 14 jaar op het Griekse eiland Samos, waar ze met haar man een hotel runt. Ze was met haar zoontje thuis toen het hotel ineens begon te schudden.

Titia: "Ik maakte me eerst geen zorgen, want het trilt hier wel vaker. Maar het ging steeds harder schudden en het bleef maar doorgaan. Toen ben ik snel met mijn twee zoons naar het dakterras gegaan."

Uit alle gebouwen kwamen mensen naar buiten: "Kinderen waren natuurlijk in paniek. De volwassenen probeerden zich stoer te houden, maar je zag aan iedereens gezicht dat het een angstige situatie was."

Voorlopig schuilt Titia met haar gezin op het strand. "Dat is de veiligste plek. Het engste is dat het nu nog steeds aan het schudden is. Je weet niet wat er gaat gebeuren."

Inmiddels is iedereen gelukkig weer kalm, zegt Titia: "Zo'n heftige aardbeving heb ik nog nooit meegemaakt, zo hard en zo lang. En dan zitten wij nog aan de zuidkant van het eiland, het verst weg van het epicentrum. Ons hotel is gelukkig stevig, want op het eiland is een kerk ingestort en ook de sporthal waar mijn zoons sporten is beschadigd."

Op de radio hoorde ik vanmorgen dat die kerk in Karlovasi stond, maar de kerk van Kokkari, waar ik vorig jaar naast logeerde, is ook flink beschadigd.

Er zijn veel naschokken, vanmorgen nog eentje van 5, zodat er nog meer instortte. Veel bewoners van Kokkari hebben de nacht in legertenten op de parkeerplaats doorgebracht.

Ik heb wat foto's van Facebook gehaald, ik weet niet of ze allemaal uit Kokkari komen, maar het zou heel goed kunnen, het komt me erg bekend voor.

Dit zou heel goed één van die straatjes van Kokkari kunnen zijn.

Mogelijk is dit Vathi, maar het kan ook Kokkari zijn.

De achterkant van de Nicolaaskerk van Kokkari.

Diezelfde achterkant, toen ik de kerk in 2019 vanaf de heuvel fotografeerde

De deur is uit het poortje van de kerk gevallen, en ook brokken uit het poortje zelf.

Zo stond de poort er vorig jaar bij.

Ai! De toren van de Nicolaaskerk is lelijk ontwricht...

De havendam is verzakt. Van oude foto's weet ik dat die nog niet eens zo oud is, enkele tientallen jaren hoogstens. Gelukkig lijkt de skyline niet aangetast, hoewel deze foto maar een klein detail laat zien, en niet al te duidelijk.

Op de grens van de havendam en het veelgefotografeerde schiereilandje.

Een jaar geleden begon mijn droomvakantie

Eén van de meest gefotografeerde plekjes van Griekenland, maar deze foto schoot ik zelf, vrijwel direct na aankomst!

Een jaar geleden toen we nog in het oude normaal leefden, arriveerde ik rond middernacht op Schiphol, waar ik 's ochtends vroeg zou vertrekken naar mijn eerste buitenlandse vakantie sinds jaren: Kokkari op Samos. Ik had me van tevoren flink verdiept in een vakantieadres dat aan mijn onmogelijke wensen moest voldoen: niet te duur, niet te toeristisch vol hoogbouw, lekker en liefst authentiek eten en vooral: veel fotogenieke plekjes.

Ik ben naar een reisbureau gegaan en vroeg advies. Daar kreeg ik de namen van enkele Griekse lokaties, waar ik thuis ijverig naar ging Googlen. En al snel was ik er uit: ik ga naar Kokkari op Samos. Nog nooit van dat dorpje gehoord, maar de foto's waren indrukwekkend en de verhalen vol lof. Lieve mensen, weliswaar een geliefde vakantieplek maar absoluut geen toeristenfabriek, heerlijk eten (niet alleen pizza en pasta maar ook Grieks) voor weinig geld, niet geschikt voor mensen die een actief uitgaansleven zoeken, kortom: dit zou het wel eens kunnen zijn...!

In februari 2019 boekte ik bij hetzelfde reisbureau een vakantie in een appartementje in het hart van het dorpje, bij de kerk. En toen begon het aftellen en ongeduldig wachten.

Vandaag een jaar geleden stapte ik op het vliegtuig en toen we na ruim drie uur vliegen landden (de landing op Samos is geweldig: een scherpe bocht, en dan vól in de ankers want de landingsbaan is kort!) stapte ik naar buiten, in de warme lucht, vol geuren en vogelzang. De bergen waren geel van de brem. De zee was bijna onnatuurlijk blauw, alsof een fotograaf was doorgeschoten tijdens het bewerken van zijn foto's.

Een taxi (was inbegrepen bij de reissom) bracht me naar Kokkari. Ik was al meteen diep onder de indruk. Mijn verwachtingen waren zeker niet te hoog geweest! En toen ik uit de auto stapte wist ik: dit is mijn dorpje, dit is mijn eiland, dit is wat ik wil tijdens een vakantie.

Ik heb ruim achthonderd foto's gemaakt tijdens de elf dagen durende vakantie. De enige bewerking die ik achteraf heb toegepast was het rechttrekken van de horizon toen ik mijn fotoalbum liet drukken. De foto's zijn prachtig, maar de werkelijkheid is nog prachtiger!

Toen ik 27 mei weer op het vliegtuig naar huis stapte, wist ik: ik wil hier nog eens heen. Ik zal geduldig sparen en op een dag kom ik terug. Dan wil ik de geuren weer ruiken van bloemen en heerlijke gerechten, de geluiden van de vogels, de gierzwaluwen die laag over het water scheerden, de achtergrondmuziek op het boulevardje, de felle kleuren blauw en wit, en rozetinten van de bougainvillea, genieten van het goddelijke eten, praten met de mensen die ondanks het zware leven op Samos positief en relaxed zijn.

Het nieuwe normaal is inmiddels een feit. Hoe lang het duurt, geen idee. Maar ik heb een stip aan de horizon. Ooit ga ik terug naar Kokkari!

(ik kan onmogelijk alle 800+ foto's hier neerzetten... Maar heb ze & enkele video's wel verwerkt in een film van anderhalf uur, inclusief het soort muziek dat je op de boulevard kunt horen)

Deze foto heeft nog een scheve horizon...

Het mag wat kosten...!

Uit pure meligheid heb ik op een populaire vakantiewebsite (Vakantiediscounter) eens de duurste vakantie opgezocht voor 1 persoon en 6-10 dagen. Ik weet dat resultaten telkens kunnen wijzigen, maar deze kwam net boven:

One & Only Reethi Rah op de Kaafu-atol (Malediven), 8 dagen in september voor iets meer dan 7000 euro op basis van halfpension. Elders in het seizoen is het een paar honderd euro duurder.

De ligging is heel prettig: op het eilandje Reethi Rah (1800 bij 500 meter) met fijn, wit zand. De transfer mogen we avontuurlijk noemen: 45 minuten per speedboot of 20 minuten per watervliegtuig. Je kunt dan maar 20 kg bagage meenemen, meer bagage wordt apart vervoerd. Mocht je nou een peuter jonger dan 2 meenemen, dan hebben die géén recht op bagage en gratis zitplek onderweg, en je moet ca. U$ 6 betalen aan nationale milieubelasting!
Als je na 15:30 aankomt of voor 9 uur vertrekt, overnacht je op vliegveld Hulhule, want er mag alleen tussen 9 en 16 uur gevlogen worden. Hou ook rekening met wachttijden vanwege het beperkte aantal beschikbare watervliegtuigen.

Oh ja: een transfer is verplicht, en niet inbegrepen bij de prijs.

Mocht je nou denken: dan boek ik liever 15 dagen: dat kan. Kost rond de 13.700 euro.

Maar dan heb je ook wat. Na je transfer kom je bij een luxe hotelcomplex met 122 accomodaties, wifi en zes restaurants: "Reethi" met een Aziatische, Franse en Mediterrane keuken is gratis, tegen betaling kun je ook terecht bij "Fanditha" (Arabisch), "Rabarbaro" (Italiaans), Botanica (vis), "Tapasake" (Japans) en "Beach ClubOne" (grill). Ook zijn er twee bars, een bibliotheek, een boetiek en een kapper.
Daarnaast de nodige sport, spel en wellness met schoonheidsbehandelingen.Verder enkele zwembaden, hoewel ik liever in zee zwem.

De kamers zijn rond de 135-165 m2 en hebben een buitendouche. Behalve wifi en een kluisje (gratis) hebben ze ook badjassen, CD en DVD, telefoon, televisie, een espressomachine en een föhn. Maar, en dat is natuurlijk helemaal lekker op je relaxvakantie, er hoort ook een butler bij!

De "Water Villa" is ca. 149 m2 en is gebouwd op palen boven het water. Ook daar is een butler aanwezig.

Overigens is de minibar wel weer tegen betaling.

Het ziet er aardig uit! Maar... Als ik héél eerlijk ben, zou ik, als ik zoveel te besteden had, liever héél véél weken terug gaan naar dat eenvoudige, maar kraakschone appartement in het dorpje Kokkari op Samos. Veel leuker, mooier en gezelliger!

De laatste dag alweer..

Moe van het globetrotten, we zoeken het dichtbij huis. Houthem (kerkje Sint Gerlach) en Valkenburg (kasteeltuin Oud Valkenburg en de kluis van de Schaesberg).

Als ik dan nog puf heb misschien een wandeltje in het park van Meerssen.

En dan zit de vakantie er weer op... Dus we gaan er weer van genieten vandaag!

Mijn uitzicht het komende uur...

Met de bus van Maastricht naar Aken.

Kokkari ontdekken

Vanmorgen om half 8 opgestaan. Ontbeten (simpel maar goed), daarna de wandelschoenen aangetrokken en Kokkari gaan ontdekken.

Nog niet alle terrassen en restaurants zijn open. Er wordt hard gewerkt om alles klaar te maken voor het seizoen, dat blijkbaar nog niet (helemaal) begonnen is. Het is nog erg rustig, wel wat toeristen, maar niet veel.

De mensen zijn heel hartelijk, iedereen begroet je! Niet alleen aan de boulevard bij de terrassen, maar ook buiten het toeristische gedeelte. Kokkari bestaat uit achtereenvolgens een lang kiezelstrand, het schiereiland, een klein heuveltje, de boulevard en een iets grotere heuvel en ik heb vandaag de iets grotere heuvel beklommen, waar woonhuizen en enkele pensions zijn. Adembenemende vergezichten! En natuurlijk ook veel katten. Maar vooral de vriendelijkheid van de mensen valt direct op. Overal waar je loopt is het "Kalimera" (goedendag), en men vraagt waar je vandaan komt. Verder liggen er overal hoopjes kattenbrokjes om de katten die hier massaal rondlopen te voeren.

Eten van een Nederlandse krant

Wat ook opvalt is het vele groen. Wat wij in onze vensterbanken laten wegkwijnen, staat hier zeer gezond in tuinen en bakken (vaak ook oude olijfolieblikken). Schefflera, ficus, van alles! De rozen bloeien volop (geuren helaas zelden), ik heb ook al allerlei lelies gezien. Geraniums (pelargoniums) groeien zelfs in holle bomen en leeuwenbekjes zie je hier in het wild. De perkbegonia's overleven de winter en zijn vaak al flinke struiken. En natuurlijk de rijkbloeiende bougainvillea!

Wat je ook veel ziet zijn ornamenten op daken. Terracotta koppen en witte vogeltjes. Heel leuk!

Ik heb de hele ochtend op de heuvel rondgezworven en genoten van de uitzichten. Daarna ben ik naar de boulevard gegaan en hoewel de prijzen hier over het algemeen heel netjes zijn, vond ik 3 euro voor een glas warm water met een schep Nescafé toch een beetje erg...
Lunch heb ik in Ammos Plaz gehad op het strand. Helaas geen vissalade. Omdat het seizoen nog niet is begonnen, heeft het nog geen zin verse vis te kopen, om eind van de dag veel te moeten weggooien, vertelde de man daar. Hij adviseerde me een voorgerechtje: een klein ovenschoteltje van tomaat, met milde peper, ui, kruiden en op de bodem feta. Ik heb nog net niet de schaal leeggelikt, wat was dat ontzettend lekker na een ochtend intensief zwerven! Ik nam er ook een glaasje droge witte wijn bij, die goedkoper bleek dan de dure oploskoffie.

Ik ben ook nog op het schiereiland geweest en heb een tijdje bij de havenpier gezeten, waar ik een Nederlands stel ontmoette dat vanavond weer naar huis moest. Veel tips uitgewisseld, gezellig gekletst!

Ik heb schandalig veel gefotografeerd. De uitzichten, de doorkijkjes, alles was zo adembenemend mooi, ik kon er geen genoeg van krijgen! Een foto doet het eigenlijk niet echt recht, in werkelijkheid is het nog veel mooier en overweldigender, de kleuren zijn intensiever, en je mist de geluiden en de geuren. Ik heb vooral op en rond de heuvel gefotografeerd. Rond het strand zijn veel mooie doorkijkjes, maar daar ga ik later heen. Ik heb nog tijd zat!

's Middags heb ik genoten van een welverdiende en ook wel erg nodige siësta. En begin van de avond had ik een ontmoeting met de reis-hostess van FTI. Een enthousiaste Duits sprekende Griekse. Ik had van tevoren al informatie ingewonnen over excursies en wist dat de prijzen hier overal hetzelfde zijn. Veel keuze is er niet: een excursie naar Efeze in Turkije, een excursie naar Patmos (waar Johannes de Evangelist de visioenen van de Apocalypse kreeg en de Openbaringen schreef), een rondje over het eiland (incl. pottenbakkerij, wijnmakerij en de bekende toeristendingetjes) en een rondvaart met BBQ. Ik heb gekozen voor de excursie naar Patmos omdat dat erg indrukwekkend moet zijn (je moet alleen wel allemachtig vroeg je nest uit, we vertrekken al voor 7 uur uit Kokkari!) en de toeristische rondrit (als aanvulling op de privé-rondrit die ik maandag zal krijgen). Dit gebeurt allemaal eind volgende week.

Na het gezellige gesprek heb ik nog wat rondgeslenterd en daarna ben ik naar La Bussola gegaan voor het avondeten. Ik vond een plekje direct aan zee. De meneer van de bediening spreekt aardig Nederlands en ik heb een mixed grill van lam, kip en varken genomen. Er was een kleine zwarte kat die mij erg interessant vond, of eigenlijk vooral het eten op mijn bord, maar hij kreeg niets, hoe hij ook zijn best deed. Ze krijgen hier overal eten en het is ook niet goed voor ze.

Ook kwam er een wat vage dame langs die zwijgend bij alle gasten plastic troepjes op tafel zette met lichtjes en bewegende onderdeeltjes, zoals een Mickey Mouse. Gelukkig kwam ze het later ook weer weghalen en deed ze verder niet al te actief aan bedelen.
Ondertussen genoot ik van het invallen van de avond.
Als toetje kreeg ik heerlijk dikke yoghurt met een soort sinaasappeljam.

Wist je dat hier eenden in de zee zwemmen?

Aangekomen in Kokkari, Samos!

Gisteravond rond elf uur kwam L me halen om naar Schiphol te gaan. Ondanks wegwerkzaamheden en omleidingen bij Almere kwamen we verder zonder kleerscheuren even na middernacht aan op Schiphol, waar het weldadig rustig was. Eerst nog uitgebreid koffie drinken en bijkletsen, daarna afscheid nemen en langs de balie, ruimbagage afleveren (woog 13 kilo, alleen de koffer was al 6 kilo dus dat heb ik netjes gedaan, qua inpakken!).

Security ging ook allemaal goed.

Ik moest de nacht doorbrengen op Schiphol, maar dat was geen straf. De gratis wifi was goed genoeg om radio mee te streamen en ik had een ebook mee. Rond 4 uur gingen de winkels open, maar daar heb ik niet zoveel te zoeken (duur!). Heb toch even een rondje gelopen toen, daarna me even opgefrist, koffie gehaald en richting gate D86, dat was 10 minuten lopen.

Dit toestel brengt me naar Samos.

Rond 5 uur gingen we boarden, dit ging allemaal heel relaxed. Tot mijn verrassing had ik de hele rij stoelen voor mijzelf alleen, dus de stoel aan het gangpad werd natuurlijk de stoel bij het raam!
Klokslag half 6 vertrokken we volgens planning. Het eerste deel van de vlucht was heel mooi, de zon was net aan het opkomen en we vlogen boven IJmuiden, de Kop van Noord Holland/Texel en de Flevopolder (helaas geen foto's kunnen nemen wegens tegenlicht), maar na het Veluwemeer werd het bewolkt en dat hielden we helaas tot in Griekenland, al was er af en toe wel een besneeuwde berg zichtbaar.
Tekst gaat verder onder de foto

Kop van Noord Holland en Texel

De vliegreis was comfortabel, wel erg warm. Weinig turbulentie. Ik heb gehoord dat de landing op Samos spektakulair kan zijn (scherpe bocht, stevig remmen wegens korte landingsbaan) en dat bleek inderdaad waar. Het was net een kermisattractie! Een mooie landing, met prachtige beelden van het eiland.

Op de koffer hoefde ik niet al te lang te wachten. Daarna op zoek naar de reisagente van FTI, een Duitse organisatie waar ik geboekt heb. De dame sprak goed Nederlands en er stond al een taxi te wachten om mij en nog twee reizigers naar Kokkari te brengen.

En zo kreeg ik mijn eerste indruk van Samos, van Griekenland. Wat een kleuren! Wat een bloemen! Het rook zoetig, er zongen vogels, overal was de felblauwe zee, het was overweldigend!

Eenmaal in Kokkari werd ik opgewacht door de vrouw des huizes, die een enkel woordje Duits sprak. Ik kreeg een klein net appartementje op de begane grond, verstopt achter het groen en de kerk. Snel uitgepakt, opgefrist en omgekleed, want het was heerlijk warm op Samos.
Tekst gaat verder onder de foto

Uitzicht vanaf mijn terrasje

Daarna ben ik een stukje gaan lopen door Kokkari. Het was werkelijk prachtig, nog mooier dan op de foto's! Het schiereilandje, het strand, het boulevardje, de heuvels met de gele brem, overal bloemen en planten, dit moet aardig in de buurt van het Paradijs komen! En natuurlijk ook veel zwerfkatten. Sommigen zagen er goed uit, sommigen viezig. Beter maar niet aaien... Tot mijn tevredenheid zag ik veel katten die het puntje van hun oortje misten, dat betekent dat ze gesteriliseerd/gecastreerd zijn. Een goede zaak, want katten zijn schatten maar teveel is een plaag.
Tekst gaat verder onder de foto's

Ik heb de eerste foto's gemaakt. En toen kwam onvermijdelijk de man met de hamer na de doorwaakte nacht. Ik ben op bed gaan liggen en heb goed 3 uur geslapen. Een fijn, comfortabel bed, een twijfelaar met kraakfris beddengoed.

Oh, een niet onbelangrijk detail: je mag wegens verstoppingsgevaar niet je wc-papier door de wc spoelen! Daar is een pedaalemmer voor. En dat is even wennen ja...

Na de siësta ben ik weer gaan wandelen. Nu zonder camera. Eerst alles maar in me opnemen, er komt nog tijd genoeg om te fotograferen ;-)

Het is hier erg rustig. Weinig verkeer. Toeristen zijn vooral Nederlanders, Duitsers en enkele Engelsen. Men spreekt hier over het algemeen Engels, soms ook Duits en een enkele keer zelfs Nederlands. Variërend van een enkel woordje en de rest handen en voeten, tot behoorlijk goed.

Eten heb ik gehaald bij Tarsanas aan de rand van het strand. Daar de zon zien ondergaan. Ik heb een octopusarm besteld met garnituur. De prijzen zijn heel schappelijk hier! Na de maaltijd kregen we een glas ouzo en de katten bedelden op het terras.
Tekst gaat verder onder de foto's

Morgen ga ik me verder verdiepen in de excursies. Misschien naar Efese, ik heb tijd zat :D en een jeepexcursie. Maandag de 20e heb ik sowieso al een auto-met-chauffeur voor een persoonlijke eilandtour.