Polderdame (1963) woont ergens in de polder. Ze blogt sinds 2003. Deze blog is een verzameling van oude blogs, die ooit offline zijn opgeslagen (dit werk is nog lang niet klaar); sinds 2019 worden er ook nieuwe blogs geschreven. NB: het gebeurt helaas dat afbeeldingen opeens zijn verdwenen! Hiervoor mijn excuses. Wilt u in de reactie van zo'n blog met lege afbeeldingen een opmerking hierover schrijven? Indien mogelijk zal ik ze opnieuw proberen te plaatsen.
Vandaag is het 19 jaar geleden dat er terroristische aanslagen plaatsvonden in de VS. Het meest bekend is de aanslag met twee passagiersvliegtuigen op de Twin Towers wolkenkrabbers. Verbijsterd keken we naar de livebeelden. Later zijn er docu's uitgekomen die de levens van een aantal slachtoffers belichtten.
Ik wist tot vandaag niet dat één van de vele slachtoffers wordt gezien als heilige.
Het is Mychal Fallon Judge, priester, monnik en aalmoezenier van de brandweer van New York. Hij werd op 11 mei 1933 als Robert Emmett Judge in Brooklyn (New York) geboren, zijn ouders kwamen uit Ierland. Al op jonge leeftijd wist hij dat hij franciscaner monnik ging worden.
Uiteindelijk werd hij kapelaan bij de brandweer. Hij bood aanmoediging en gebeden aan bij branden, reddingsacties en ziekenhuizen. Daarnaast hielp hij zieken (met name AIDS-patiënten), daklozen en andere mensen die het zwaar hadden. Al bij leven werd hij als een heilige gezien vanwege zijn werk en liefde, maar hij was ook omstreden omdat hij AIDS-patiënten bezocht en vocht tegen discriminatie van homoseksuelen.
Op 11 september 2001 was Judge ter plekke, hij bood hulp in daad en gebed. Toen de South Tower instortte werd hij dodelijk geraakt door het puin dat de andere toren, waar hij bezig was, in vloog. Kort voor die tweede toren instortte werd het lichaam van Jidge naar buiten gedragen en als eerste officiële slachtoffer ("0001") geregistreerd. Er zijn beelden gemaakt toen hij naar buiten werd gedragen, die worden beschouwd als een "American Pietà".
Bij zijn begrafenis waren ook Bill en Hillary Clinton aanwezig.
Er is al jaren een beweging gaande om hem officieel heilig te laten verklaren. Twee mensen zeggen dat ze wonderbaarlijk genezen zijn door de gebeden van Judge. De Orthodox-katholieke kerk van de VS heeft hem al heilig verklaard en in New York is de straat waar het klooster staat waar hij woonde, naar hem vernoemd. Heiligverklaring door Rome kan echter een probleem zijn omdat Judge mogelijk zelf homoseksueel was...
Het 44 jaar oude vrachtschip MV Alta is na bijna anderhalf jaar verlaten over de Atlantische Oceaan dobberen, vastgelopen voor de Ierse kust. Dat meldt de kustwacht. De MV Alta werd al in september 2018 verlaten, toen de Amerikaanse kustwacht de bemanning oppikte en niemand zich nog om het schip bekommerde.
Het 77 meter lange vaartuig was destijds op weg van Griekenland naar Haïti toen het stuurloos raakte in de Atlantische Oceaan, op zo’n 2.220 kilometer ten zuiden van Bermuda. De tienkoppige bemanning kreeg het schip niet meer aan de praat, waarna ze werden opgepikt door de Amerikaanse kustwacht en naar Puerto Rico werden gebracht.
Het schip zelf, 44 jaar oud, bleef doelloos op zee ronddobberen. Oorspronkelijk voer het onder de naam Tananger onder Noorse vlag, maar in de loop der jaren veranderde het zes keer van naam en eigenaar. Sinds 2017 staat het schip geregistreerd onder Tanzaniaanse vlag. De Amerikaanse kustwacht contacteerde destijds de eigenaar om het schip naar de kust te laten slepen, maar voor Guyana zou het daarop gekaapt zijn.
Eind augustus vorig jaar kwam een Brits marineschip de MV Alta toevallig tegen in het midden van de Atlantische Oceaan. De Britten probeerden contact te leggen, maar kregen geen enkel antwoord. Dat was de laatste keer dat de Alta werd gezien.
Pas gisteren, toen storm Dennis volop over de Britse eilanden raasde, kwam het schip weer tevoorschijn. Het liep vast op de rotsen van de Keltische Zee voor de kust van het Ierse vissersdorpje Ballycotton. De overheid beraadt zich nog over wat er nu met het schip moet gebeuren, maar vraagt bezoekers het vaartuig zeker niet te proberen naderen. Het district Cork zei in een mededeling dat “het wrak zich op een gevaarlijke en onbereikbare plaats aan de kust bevindt, en zich in een onstabiele toestand bevindt.”
Op het eerste zicht zou er geen gevaar voor olielekken zijn.
Ierse KustwachtDe MV Alta liep vast voor de Ierse kust.
Op zoek naar informatie om mijn Limburg-fotoalbum mee aan te vullen. O.a. over dit pittoreske plekje waar ik nog een witbiertje heb gedronken. Het blijkt te koop te staan ;-) Wie heeft er nog negen en een half miljoen liggen? :D
Nou check ik bij de postings die ik hier wil neerzetten altijd de linkjes of ze niet dood zijn. En wat blijkt? Ruim 5 jaar later staat het nog steeds te koop,
De prijs is flink gezakt van 9.500.000 naar 4:950.000. Als we nou nog 5 jaar wachten is het misschien gratis! 71 kamers, waaronder 37 slaapkamers, is misschien een beetje veel voor een vrijstaande eengezinswoning, maar dan kun je nog eens een logeetje in huis nemen.
De omgeving is ook heel aardig. Begin augustus 2014 was ik er en heb ik daar deze en deze foto's gemaakt.
Via een prachtige oprijlaan, overkoepeld door lindebomen, bereiken we kasteel Schaloen in Oud Valkenburg. Via een tussenbrug komen we tot het eiland waarop kasteel Schaloen is gebouwd. De totale oppervlakte bedraagt circa 10.000 m2. Kasteel Schaloen staat nog tussen twee andere kastelen te weten kasteel Oost en kasteel Genhoes. Deze drie kastelen staan in een 400 hectare groot natuurgebied. Het is een beschermd natuurgebied. Het kasteel is aan de binnenzijde voor het grootste gedeelte schitterend gerestaureerd. Achter het kasteel langs stroomt het snelste riviertje van Nederland, de Geul. Deze geulbeddingen in het mooie landschap laten het verleden van de meanderende rivier zien. Ook de siertuin rondom het kasteel ziet er prachtig uit, de bruggen en kademuren zijn geheel herbouwd en gerestaureerd. De bijgebouwen, poortgebouw, tiendschuur en economiegebouw zijn apart bij te kopen.
Algemene gegevens
Geschiedenis Omstreeks het jaar 1200 is kasteel Schaloen gebouwd als verdedigingsburcht in opdracht van de familie van Hulsberg. Van het burchtverleden van Schaloen is helaas weinig bekend. Wel zijn de overblijfselen ervan nog steeds te zien in de gewelven van het huidige kasteel. Schaloen was een bijna vierkant gebouw met op elke hoek twee massieve steunberen en een arkeltoren in de kap. Rondom het dak, dat in een tentvorm binnen de muren stond, was een weergang, waar de soldaten waakten over de veiligheid van de kasteelbewoners en hun gasten. Om de soldaten te beschermen tegen beschietingen van buitenaf was een weergangmuur opgetrokken. Schietgaten in deze muur zorgden er voor dat de soldaten zich van binnenuit konden verweren. De bijgebouwen stonden bij het oorspronkelijke kasteel aan de rechterzijde van het hoofdgebouw. Van daaruit gaf een brug over de moerassige slotgracht toegang tot het ‘eiland’ Schaloen. Als de brug was opgehaald vormde het moeras een uitstekende verdedigingslinie. De muren van het kasteel in zijn eerste vorm zijn ruim twee meter dik en gebouwd van basaltkeien. De deuren waren van tien centimeter dik massief eikenhout. Hierdoor werd de burcht een bijna onneembare vesting. Toch is het kasteel in 1575 door oorlogsgeweld bijna geheel afgebrand. In het jaar 1656 was de herbouw van het kasteel voltooid, wat nog te zien is aan het jaartal dat gevormd wordt door de muurankers in de toen voltooide linkeraanbouw. Van de oorspronkelijke bouw rond 1200 waren alleen de muren en twee arkeltorens over. Omdat de weergangen niet meer zijn herbouwd was er geen sprake meer van een verdedigingsburcht. Het kasteel werd vanaf dat moment dan ook vaak beschreven als de ‘Lusthof” Schaloen. Bij de herbouw in 1656 zijn de bijgebouwen weggelaten. Maar de kasteelheer had personeel, werkruimte en voorraadschuren nodig, dus werden de bijgebouwen aan de linkerkant van het kasteel opgetrokken. In 1701 (ook dit is te zien in de muurankers) verrees een smidse en een werkplaats. In 1718 volgden het prachtige poortgebouw en de huidige toegangsbrug en in 1721 kwamen een tuinmans- en een timmermanswoning gereed en tevens een overdekte stalling voor de rijtuigen. In 1727 kwam er nog een gebouw bij, de Tiend-schuur. Hier moest door de pachters van de landerijen van Schaloen tiendgeld worden betaald. Eén tiende van de opbrengst van de landerijen moest verplicht worden afgedragen aan de machtige kasteelheer. Een vroege vorm van belasting heffen. Waar vroeger van de armoede moest worden ingeleverd, kunt u thans rijkelijk van uw vakantie genieten. Het tiendgebouw herbergt mooie hotelkamers.
Bewoners Het hele gebied tot aan Valkenburg, maar ook de landerijen voor en rechts van het kasteel behoorden ooit tot het bezit van Schaloen. Zelfs de burcht Valkenburg, de huidige ruïne, die door zijn ligging hoog boven alles uit zelfs nu nog de machtige uitstraling heeft van weleer, behoorde vanaf 1798 tot 1918 toe aan de familie van Hulsberg. Aan het einde van de 19e eeuw geeft graaf Villers-Masbourg d’Eclaye, door zijn huwelijk lid geworden van de familie van Hulsberg, opdracht aan een architect het kasteel een nieuw aanzicht te geven. In 1894 is de verbouwing voltooid. Het kasteel werd een lust voor het oog en dat is het tot op heden gebleven. Tot 1934 heeft de familie van Hulsberg het kasteel bewoond. In de tweede wereldoorlog bleek Schaloen ook voor de Duitsers aantrekkelijk. Gevolg was wel dat het kasteel totaal leeggeplunderd was en onbewoonbaar achterbleef. In 1968 is het kasteel uit geldgebrek verkocht. Na jaren van verder misbruik en plundering kochten de huidige eigenaren, familie Bot, in 1985 het kasteel met bijbehorende gebouwen.
Bouwjaar: ca. 1200, 1656 (herbouw kasteel), gerestaureerd vanaf 1985 Perceeloppervlakte: 10.000 m2 (kasteel), ondergrond bijgebouwen 12.225 m2. Bijzonderheden: rijksmonument, provinciaal monument Bestemming: wonen, horeca, vakantieappartementen, hotel
Indeling kasteel Via een zijdeur van het kasteel is de ontvangsthal bereikbaar. De ontvangsthal is v.v. een ontvangstbalie, meterkast, mindervalide toilet en toiletruimten op de tussenverdieping. De lounge, v.v. natuurstenen schouw, bar en zitruimten. De fresco’s die te zien zijn in de lounge, keuken en eetzaal trekken veel aandacht. Grenzend aan de lounge is de torenkamer, via een glazen vloerplaat is de waterput zichtbaar. Via de lounge komen we in de voormalige keuken van het kasteel, hier bevinden zich nog de originele pomp en pompbak alsook een monumentale ijskast. De vloeren in de lounge, toren, keuken en eetzaal zijn v.v. eiken parket. De vloeren in de hal en de bedrijfskeuken zijn v.v. gebakken tegels. Middels deze voormalige keuken bereikt u het eetgewelf. Ook hier zijn wederom de prachtige fresco’s tegen het mergel gewelf zichtbaar. In deze ruimte zijn ook de sporen van de allereerste trapopgang zichtbaar en mogelijk bij het eerste kasteel gebouwde donjon. Middels het eetgewelf is de bedrijfskeuken die van zeer hoge kwaliteit is en bijzonder compleet is uitgevoerd bereikbaar. Via de nooduitgang in deze bedrijfskeuken is de voordeur van het kasteel toegankelijk.
Begane grond Via de hardstenen trapopgang bij de voordeur bereiken we de 1e hal op de eerste verdieping, direct zichtbaar zijn de monumentale sierplafonds met prachtige randen en een afgewerkte marmeren mozaïekvloer. Aan de rechterzijde bevinden zich de toegangsdeuren naar de badkamer en het toilet. Middels een andere toegangsdeur van deze hal komen we in de ontvangstkamer, deze ontvangstkamer heeft wederom een schitterend stucplafond met ornamenten en sierlijsten. De wanden zijn v.v. een lambrisering van houtnerf stucwerk en sierlijsten. De wit marmeren schouw is prachtig gerestaureerd. Aan de achterzijde van deze ontvangstkamer is nog een natuurstenen balkon met enorme balkondragers gesitueerd. Middels een toegangsdeur in de ontvangstkamer komen we in de “kerkzaal”, hier is nu een slaapkamer gesitueerd. In deze slaapkamer bevindt zich ook het altaar met de monumentale altaardeuren waarop de ene deur de engel Gabriel staat afgebeeld die Maria de boodschap brengt dat ze Christus zal baren, op de andere deur staat Maria afgebeeld met de geopende bijbel. Grenzend aan deze slaapkamer bevindt zich de badkamer, v.v. bad, douche, bidet, toilet en badkamermeubel. De wanden en de vloer is v.v. marmer, de douche en het bad zijn afgewerkt met gedraaide houten zuilen en goudgestikte gordijnen. Via de 1e hal komen we in de trappenhal, aan de rechterzijde bereiken we de vroegere bibliotheek, hier is nu de privé keuken gesitueerd. Ook hier wederom weer een schitterend stucplafond met ornamenten en sierlijsten. In de privé keuken staat ook een prachtige schouw, gemaakt van roze marmer. De wanden in deze ruimte zijn v.v. een lambrisering gemaakt van stucwerk en sierlijsten. De keuken is van wit kunststof afgewerkt met wit en goudkleurige bies en glasachtig kunststof keukenblad en keukenbar. De keuken is v.v. koelkasten en vrieskasten. Via de trappenhal, aan de linkerzijde bereiken we middels dubbele deuren de ridderzaal, deze zaal is nu in gebruik als woonkamer en heeft naast een dominant aanwezige monumentale schouw een prachtige eiken vloer met visgraat rand en hoek afwerking. De open haard heeft een eikenhouten boezemopbouw met een gobelin als frontafwerking. Rondom de haardplaat is een glazen mozaïek bedekt met bladgoud aangebracht. Tegen de hoofdbalken van het plafond zijn de initialen van de restaurateur (graaf Villers de Masbourg) aangebracht. Het plafond is van stucwerk met ornamenten en sierlijsten. De grote ramen in de voor-, top- en achtergevel geven een enorme lichttoetreding. Direct aansluitend is de torenkamer waar momenteel een kantoorruimte is ingericht. De radiatoren zijn keurig afgewerkt met sierbetimmeringen. De vloeren van de torenkamer, ridderzaal, keuken, ontvangstkamer en de slaapkamer zijn van eikenhout.
1e verdieping Middels een monumentale eiken trap met lederen traploper bereiken we de overloop op de tweede verdieping. Ook vallen meteen de schitterend bewerkte glaspanelen in de deuren direct op. Op deze verdieping bevinden zich drie slaapvertrekken en een zaalruimte. Slaapkamer 1 is v.v. een marmeren schouw met eikenhouten opbouw en geven deze slaapkamer een chique en mooie uitstraling. De slaapkamer heeft gecombineerd met slaapkamer 2 een eigen badkamer en toilet grenzend aan beide slaapkamers. Slaapkamer 3 is de logeerkamer en heeft een prachtig afgewerkt stucplafond met ornamenten en sierlijsten. In deze slaapkamer is een romantische douche aangebracht, de originele toiletruimte is gerestaureerd en aangepast aan de eisen van deze tijd. De zaal op deze verdieping is zeer ruim met aangrenzend een torenkamer, de plafonds zijn v.v. stucwerk met als opzet moederbalken en kinderbalkjes met gebogen stucplafonds. Alle vloeren op deze verdieping zijn van eikenhout.
2e verdieping Middels een eiken trap bereiken we de overloop op de tweede verdieping, ook wel personeelsverdieping genoemd. Hier bevinden zich personeelsvertrekken die nog afgewerkt
Mike Jennings, eigenaar van restaurant Grenache in het Britse Worsley, heeft het helemaal gehad met een paar klanten van zijn zaak. De mensen weigerden geholpen te worden door een van zijn obers, die toevallig autistisch is. Op Facebook schrijft hij dat mensen die discrimineren geen tafel hoeven te boeken in zijn restaurant.
Mike Jennings
De ober in kwestie, Andy Foster, is 45 jaar oud en kreeg zeven jaar geleden te horen dat hij autisme heeft. Hij was pas drie weken aan de slag als ober bij het restaurant. ,,Een stel klanten leek een probleem met hem te hebben, ook al leverde hij een goede service'', vertelt Mike aan Daily Mail. ,,Ik legde hen uit dat hij autisme heeft en hun antwoord was dat ze niet geholpen wilden worden door hem. Ze vroegen mij waarom ik hem een baan heb aangeboden in dit restaurant. Ik kon mijn oren niet geloven'', aldus de ontstelde eigenaar. Mike was zo ontdaan door het incident dat hij besloot om een het verhaal op de facebookpagina van het restaurant te delen. De eigenaar wilde een punt maken na het gedrag van de klanten. ,,Hier bij Grenache hebben we medewerkers met ervaring, kennis en passie voor hun vak... We kijken niet naar huidskleur, hoe ze eruit zien, hoeveel tattoo's ze hebben, welke kledingmaat ze dragen, welk geloof ze aanhangen of naar ziektes. Wij discrimineren niet!'', zo staat er te lezen. ,,Als u dat wel doet... Reserveer dan alstublieft geen tafel bij Grenache. U verdient onze tijd, moeite noch respect!'' Het facebookbericht krijgt veel reacties. Het bericht werd bijna 1000 keer gedeeld en kreeg 3500 likes.
Zelfvertrouwen
Jennings vertelt dat het zelfvertrouwen van de ober een klap heeft gekregen na het voorval. ,,Ik heb hem apart genomen om uit te leggen dat wij niet zo over hem denken. Wat wij belangrijk vinden is enthousiasme en passie, de rest kunnen we hem leren.'' Het is niet de eerste keer dat Foster gediscrimineerd wordt om zijn ziekte. ,,Ik probeer het niet te persoonlijk op te vatten. Ik ben in het verleden al zo vaak beledigd dat ik er aan gewend ben geraakt'', aldus de kersverse ober. Hij is blij dat zijn baas vierkant achter hem staat. ,,De klanten zeiden dat ze niet wisten dat ik autistisch ben, maar ik hoef geen T-shirt aan waarop staat dat ik autisme heb. Ik zou dezelfde behandeling moeten krijgen als ieder ander in het restaurant.'' Thoughts on an incident which occurred last night....Totally unacceptable.Strongly worded but we need to get our point across.#equalopportunities Geplaatst door Grenache Restaurant op donderdag 3 maart 2016
Met al je knopjes die ik in het donker moest leren kennen voor een terugreis van Enschede naar huis...! 😉
Auto ingeleverd. Door een lieve meneer naar station Lelystad gebracht. Blij mee! #dankbaar
We zijn weer thuis. Auto keurig afgeleverd in Lelystad, lift van een meneer gekregen naar het station, op mijn gemak naar huis gewandeld vanaf het station en nu thuis.
Afwachten maar hoe nu verder.
Vandaag bijkomen, morgen opruimen want de troep ruimt zichzelf niet op.
Ik heb de heenreis uitstekend gedaan, maar op de terugreis begon het lampje al gauw weer, en sloeg de auto steeds af. Was bij Ahaus. Ik heb toen Routemobiel gebeld die een berger uit Borne stuurde. Die las de auto uit en zag dat er echt dringend een beurt nodig was, maar ook dat de benzine aan de rijke kant is (ik heb toch echt de Euro 95 getankt die daar Super heet, niet de Super10 - lampje brandde overigens al voor de tankbeurt en ik had al het gevoel dat hij niet lekker draaide). Anyway, hij zei me naar de Gulf in Enschede te kijken (hij reed achter me aan), ik had gelukkig een kaart gedownload. En de auto reed goed, maar precies voor de Gulf begon hij weer te muiten.
Toen hebben we hem maar op de auto van de berger gezet en zijn we naar Borne gereden, waar zijn standplaats was.
Waar een vrijwel nagelnieuwe Corsa stond te wachten met 6400 op de teller 8-(
Moet ik wel inleveren in Lelystad, dus hoe ik dat ga fixen met vervoer terug moet ik nog bedenken. En om 10 uur waren we thuis. Ik heb gelukkig Duitse biertjes mee en ik vind dat ik er NU eentje heb verdiend!
Ik hou niet van dit soort emoteksten en het blijkt ook helemaal niet waar te zijn (het is een kinderfiets, en veel jonger, en de VS kwam pas in 1917 in de oorlog).
Als pastoors klagen over ‘katten in de kerk’ hebben ze het meestal over een bepaald model vrijwilligster waarvan iedereen zich afvraagt waarom dat ooit in de mode is geraakt. Daar heb ik hier echter nooit last van gehad.
Ik bedoel ‘katten in de kerk’ dan ook letterlijk. Trouwe bezoekers van Onze Lieve Vrouw van Warfhuizen weten wel dat het hier een beestenboel is. Zelf heb ik geen huisdieren, maar die van de buren bewijzen dat alles wat leeft in de grond katholiek is: ze zijn dol op het huis van de Heer. Ik moet me daarbij neerleggen, want de deur staat hier principieel open, en ik ga niet de godganse dag op wacht zitten om beesten de kerk uit te bonjouren.
De meest vertrouwde gast is de oude grijze poes van mijn buurman, die luistert naar de naam ‘Zusje’ (de kat, niet de buurman). Alle bidzielen die hier regelmatig Maria komen opzoeken kennen Zusje. Zusje is gesteld op rust, en bleek onder het Sacramentsaltaar te zijn gaan wonen op het moment dat buurmanlief zich een vriendin met hond had verworven. Daar kwamen we een aantal jaren geleden plotseling achter toen zij tijdens een plechtig Sacramentslof – een ware diva – haar entree maakte van tussen de altaardwalen. (Vervolgens verstijfde ze, omdat de hele kerk stampvol studenten zat. Ze wilde niet meer voor- of achteruit. Uiteindelijk moest ze door een misdienaar plechtig de kerk uitgedragen worden).
De vriendin van de buurman is er nog, de hond ondertussen niet meer, maar Zusje zit nog steeds het grootste deel van de tijd onder het Sacramentsaltaar. Als het niet al te druk is sjokt ze gemoedelijk van het heremietenkoor naar beneden, en gaat pal voor het centrale altaar op het middelste knielkussen liggen. Daar steelt ze dan alle harten, vooral die van damestoeristen van middelbare leeftijd, die dan lawaaierig gaan staan smelten voor het clausuurhek, wat mevrouw zich spinnend laat welgevallen. Enfin, ik moet onze Grande Dame haar kwartiertje aanbidding maar gunnen…
Met Zusje kan ik wel leven.
Nu hebben we echter een nieuw probleem in de vorm van een rooie kater, die volgens mij van de Jehova’s getuigen aan de overkant is. Nu zijn dat uiterst lieve mensen, maar anders zou ik ze er serieus van hebben verdacht dat ze het beest speciaal hebben getraind om verderfelijke Roomse erediensten (“valse religie”) te verstoren. Ik noem hem ‘Proetsie’ (geen idee hoe hij eigenlijk heet) omdat hij – waarschijnlijk heeft hij ooit de niesziekte gehad – bij het spinnen een geluid maakt dat nog het beste te beschrijven is als PPRRRROEETT (niet voor niks met hoofdletters). Dat is echter nog niet de voornaamste oorzaak van de overlast die hij veroorzaakt. Wat een veel groter probleem is, is dat Proetsie het meest aanhankelijke beest is dat ik ooit heb gezien. En hij stoort zich niet aan liturgische conventies. Als ik geknield zit voor het uitgestelde Allerheiligste is dat voor hem geen enkele reden om zijn vrijages te staken. Daarbij begint hij uiterst klaaglijk – hij vindt zelf waarschijnlijk: uiterst virtuoos – te zingen zoals alleen katers dat kunnen. Daarbij maakt hij misbruik van het feit dat ik in een dergelijke liturgische setting natuurlijk moeilijk kattenverjagende maatregelen kan nemen. KKKSSSSSTTTT, WEG, KKSSSST staat niet in de Laus Deo, en al zeker niet tussen het Ave Verum en het Tantum Ergo in.
Een volmaakte agent van het Wachttorengenootschap, dit perfide beest.
Lsd gebruiken en Oma wat vaker thuislaten. Door Henie gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs Wat is communicatie, wat is doorvragen, wat is aanname, wat is niet invullen voor een ander, wat is open, eerlijk en natuurlijk, wat is luisteren, samenvatten. Vanaf vandaag ga ik weer meer LSD gebruiken en laat ik OMA wat vaker achter de geraniums zitten. Lsd en Oma, maar ook Nivea, Oen en Anna. Als deze woorden zijn communicatie Ezelsbruggetjes. Communicatie hulpmiddelen, dus denk aan Anna, gebruik Lsd, smeer Nivea, vraag als een Oen en laat Oma wat vaker thuis. Communicatie. Heel vaak maken mensen zich zo druk over zichzelf dat zij niet opmerken wat er met ander aan de hand is. Ze vergeten te luisteren omdat ze zelf zo nadrukkelijk aan het woord zijn. Communicatie, contact met anderen soms een bron van frustratie maar ook een van de mooiste dingen die een mens kan overkomen. Luisteren! Enige tijd geleden mocht ik een leuke cursus bijwonen. Het ging over communicatie op de werkvloer. Blijft een dankbaar onderwerp, te veel communicatie over onzin is niet goed. Maar te weinig communicatie over ter zake doende zaken is ook weer niet goed. Kortom we mochten weer om de tafel met ons hele team. We hebben deze trainingen al vaker gedaan en worden begeleid door een pracht docent. Wat een heerlijk mens, hoe zij typetjes neer kan zetten. Hoe ze de vinger op de zere plek legt, geweldig! Het is een actrice met heel veel kennis van zaken. We mochten aan de slag met een aantal ezelsbruggetjes. Natuurlijk levert dat altijd weer leuke situaties op.
Jaaaah, ik snap wat jij bedoelt…. Ik weet wat jij wilt! Ik ken jou zo goed dus ik weet dat jij daar zo over denkt…… Vanaf vandaag ga ik weer meer LSD gebruiken en laat ik OMA wat vaker achter de geraniums zitten! Communicatie Ezelsbruggetjes: Smeer NIVEA Vraag als een OEN Gebruik LSD Laat OMA wat vaker thuis Neem ANNA mee
Smeer NIVEA. Niet Invullen Voor Een Ander. Oh, hoe eenvoudig is het niet, wie kent dit gedrag niet. Iemand vraagt je hoe het met je gaat, je zegt dat het goed met je gaat, de ander weet dat er behoorlijk wat met je is gebeurt en geloofd je dus niet, omdat ze: Invult voor een ander…. Gebruik dus NIVEA en net als het product helpt het. De bewustwording van het feit, dat je iets invult voor een ander maakt het al eenvoudiger om het niet te doen. Vraag als een OEN. Open, Eerlijk en Natuurlijk. Deze spreekt wat mij betreft helemaal voor zich zelf. Wees open/geïnteresseerd, wees eerlijk, stel je grenzen, weet je beperkingen, wees natuurlijk/nieuwsgierig. Gebruik LSD. Luisteren, Samenvatten, Doorvragen. Luisteren is de kunst van het vragen stellen. Je luistert niet alleen met je oren, maar daar gebruik je je hele lichaam voor. Door een goede lichaamshouding laat je de ander zien dat je echt interesse hebt in wat de ander zegt. Vat het gesprek samen in je eigen woorden, zo weet je zeker dat je goed hebt begrepen wat de ander zegt. Vraag door als iets je niet duidelijk is. Laat OMA wat vaker thuis. Oordelen, Meningen, Adviezen. Ook deze is natuurlijk heel duidelijk, oordelen kunnen we met zijn allen als geen ander, onze meningen daar komen we ook heel graag voor uit, vervolgens spuien we alle adviezen die we maar bedenken kunnen. Neem ANNA mee. Altijd Navragen, Nooit Aannemen. Als je je bewust af vraagt of dat wat je hoort wel juist is, dan kunnen er veel misverstanden en achterklap/roddel voorkomen worden. Dus ANNA gaat ook mee in mijn rugzak!