Jan Zeeman, Steve Priest en Marc de Hond overleden.

Afgelopen week overleden drie mensen die elk op hun eigen manier hun sporen hebben nagelaten.

Jan Zeeman (78) was de oprichter van Zeeman, de winkelketen waar ik vorige week nog over schreef. Zeeman opende in 1967 het eerste filiaal in Alphen aan den Rijn en in 1980 was het bedrijf na overnames en fusies (volgens mij met zaken als Turkenburg en Brons) de grootste textielwinkel van Nederland. In 1999 trok hij zich terug, tussen 2007 en 2014 was hij nog wel in de raad van commissarissen.

Zeeman heeft momenteel dertienhonderd filialen in Nederland, België, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk en Spanje.

Ook overleed Marc de Hond (42), aan blaaskanker. Hij was theatermaker, rolstoelsporter, dj en internetondernemer. In 2002, toen hij 25 was, werd er een ruggenmergtumor ontdekt. Tijdens één van de operaties werd er een medische fout gemaakt waardoor hij in een rolstoel terecht kwam.

Aanvankelijk deed hij er alles aan om weer te kunnen lopen, hij blogde hier regelmatig over, maar uiteindelijk legde hij zich er bij neer en werd hij spreekbuis voor alle mensen met een beperking.

In 2018 werd opnieuw kanker ontdekt. Hij vond het belangrijk herinneringen na te laten voor zijn kinderen. Zelf had hij een cassettebandje van zijn moeder, die ook jong aan kanker is overleden, en dat was hem erg dierbaar. Hij begon een theaterproject waarin hij door meerdere vrienden en collega's werd geïnterviewd om herinneringen na te laten, mocht het mis gaan.

Hij weigerde te praten over "de strijd verliezen". "Als ik er niet meer ben, is de kanker er ook niet meer, dus het is op z'n minst een gelijkspel."

Zijn vader, opiniepeiler Maurice de Hond, vertelde direct na het overlijden van Marc dat Marc een heel bijzondere man was en een geweldige zoon.

Ook Steve Priest (72) is overleden. Die naam zegt misschien niet iedereen iets, maar veel 55-plussers kennen The Sweet (later Sweet), de glamrockband uit de jaren zeventig die begon als popbandje maar uiteindelijk steeds meer hardrockelementen kreeg. Het was één van mijn favoriete groepen toen ik een jaar of tien was.

Steve Priest was bassist en medeoprichter.

Bekende platen waren Funny Funny, Poppa Joe en Co Co uit de begintijd, en uit latere jaren Block Buster, Hell Raiser, The Ballroom Blitz, Fox on the Run en Love is like Oxygen.

Mick Tucker en Brian Connolly waren al overleden, alleen Andy Scott is nog in leven.

De clips waren over the top met veel glitter, make-up, verkleedpartijen en vrouwelijke elementen en plateauzolen, de muziek is nog steeds krachtig, met hoge stemmen in de koortjes, stevige begeleiding en geluidseffecten zoals sirenes en ontploffingen.

Gebaksbordjes met een verhaal

Ik luister graag naar Adres Onbekend op Radio 5. Elke week zijn mensen op zoek naar bekenden uit het verleden. Het programma bestaat al tientallen jaren, de eerste decennia ging het vaak over mensen die de oorlog bewust hebben meegemaakt, maar er kwamen geleidelijk steeds meer andere verhalen. Over een oude liefde vanwege koudwatervrees, dwarsliggende ouders of "een ander", over onbekende vaders of moeders, over buren, vrienden of collega's van lang geleden. Mensen die ooit belangrijk waren in iemands leven maar waarvan elk spoor nu ontbreekt. De ene keer is er een blijde hereniging, de andere keer verdriet omdat de gezochte niet meer blijkt te leven en soms heeft de gezochte alle schepen achter zich verbrand en staat die niet meer open voor hernieuwd contact, dat kan natuurlijk ook.

Soms gaat het ook om een voorwerp waarvan men de rechtmatige eigenaar wil achterhalen. Zoals de gebaksschoteltjes van Annemieke de Bruin.

Foto Adres Onbekend

De bordjes werden in 1942 door Flora Moses - Van der Ham (1897), echtgenote van Samuel Moses (1890) en moeder van Elkan (1923), Isador (1926) en Herman (1930), in bewaring gegeven aan de oma van Annemieke. De familie Moses werd naar Duitsland gedeporteerd en kwam niet meer terug.

Annemieke kreeg de schoteltjes later van haar ouders, die ze weer van oma geërfd hadden. Maar het voelde niet goed voor haar. Ze ging op zoek naar de rechtmatige eigenaar, nazaten/familie van de familie Moses, maar had daar wel de hulp van Adres Onbekend voor nodig. Als er niemand gevonden zou worden wilde ze de bordjes schenken aan het Joods Museum.

Maar er werd iemand gevonden. Het verhaal dat vanmiddag boven kwam was zeer schrijnend. Samuel Moses kwam uit een groot gezin met vijf broers, maar van hen en hun gezinnen is nagenoeg niemand de oorlog doorgekomen, behalve... de grootvader van de (inmiddels bejaarde) man die vanmiddag in de uitzending kwam. Zijn moeder heeft de oorlog overleefd, zij zat ondergedoken, maar zijn vader heeft de oorlog ook niet overleefd.

Ook na vijfenzeventig jaar is het nog steeds een groot drama en trauma voor deze man, die bijzonder blij was dat er nog iets van de familie was en de bordjes dan ook graag wil komen ophalen in ruil voor een bos bloemen. De gebaksbordjes zijn een symbool geworden van van een generatie joden die meedogenloos vernietigd is.

De uitzending is hier terug te luisteren; het verhaal van de bordjes en het afschuwelijke lot van de familie Moses is ergens in het laatste half uur terug te luisteren.

Songfestival Top 50

Geen songfestival dit jaar, maar we kunnen nog drie dagen stemmen voor de Songfestival Top 50! Die wordt 14 mei op NPO Radio 2 uitgezonden.

Hier mijn lijstje (en de eerste moet je echt eens opzoeken op youtube, geweldig!):

Zdob și Zdub - Boonika bate doba

ABBA - Waterloo

Nelly Ciobanu - Hora din Moldova

Ruslana - Wild Dances (Dyki tantsi) (Дикі танці)

The Common Linnets - Calm After the Storm

Ruth Jacott - Vrede

Anouk - Birds

France Gall - Poupée de cire, poupée de son

Corry Brokken - Net als toen

Duncan Laurence - Arcade

Nou, vooruit, ik heb die eerste al voor jullie opgezocht (het begint met een introotje maar daarna barst het feest los):

En dit is dat andere liedje dat vrijwel niemand kent:

Bart van Leeuwen, de radiolegende

Ik heb hem altijd een sympathieke dj gevonden: Bart van Leeuwen. Vriendelijk, "doe maar gewoon", prettig om naar te luisteren. Vroeger al op Hilversum 3, maar tegenwoordig ook in het leukste radioprogramma dat er is: Theater van het Sentiment. Ik ben dol op dat programma, het brengt zoveel herinneringen terug! Het begon in 1997 op Radio 2, is in 2013 tijdelijk uit de lucht geweest maar in 2014 godzijdank weer terug gekomen op Radio 5. Momenteel gaat men terug naar data uit de jaren 1965-1985.

Radiolegende Bart van Leeuwen is met pensioen, maar vindt radio maken veel te leuk om te stoppen

Hij is officieel met pensioen en krijgt over enkele maanden zijn AOW-uitkering, maar diskjockey-legende Bart van Leeuwen (65) denkt nog niet aan stoppen. De geboren Dordtenaar, enig kind van een Werkendamse vader en moeder, geniet daarvoor te veel van zijn vak. Als stem van ClassicNL en presentator op de groeizender NPO Radio 5 in het Theater van het Sentiment. "Een radiostem is nu niet meer zo belangrijk."

De enige momenten dat Bart van Leeuwen in deze tijden zijn woning in Hilversum verlaat, zijn op zaterdag en zondag. Dan snelt hij naar het mediapark om vanuit de studio het radioprogramma Theater van het Sentiment te presenteren. Achter plexiglasschermen, om de kans op besmetting met het coronavirus zo klein mogelijk te maken. "Tsja, je kunt nu eenmaal niet vanuit huis een radioprogramma presenteren", vertelt Van Leeuwen. Maar verder neemt de diskjockey geen enkel risico. "Ik ben 65 jaar en COPD-patiënt, dus ik behoor tot de risicogroep."

Slechts eens per twee weken is er een ander 'uitstapje'. Naar de supermarkt om daar boodschappen te doen voor zijn 86-jarige moeder in Zeewolde. "Aangezien ik haar enig kind ben, ben ik ook de enige in de familie die iets voor haar kan doen. Ik doe de boodschappen en zet ze voor de deur neer. Het is onverstandig om daar nu binnen te komen. Ik houd ontzettend veel van haar en zij van mij. Dat is één van de redenen dat ik mezelf nu heb opgesloten. Om niet alleen mezelf, maar ook haar te beschermen." 

Zijn mazzel is echter, zo zegt hij, dat hij zijn werk vandaag de dag vooral uit huis doet. Inspreekwerk voor televisieprogramma's en de radiozender ClassicNL, waarvoor hij de huisstem is. "Al mijn spullen staan hier, daar kan ik goed mee uit de voeten. Ik heb alleen minder opdrachten, omdat de reclamemarkt instort. Daar heb ook ik last van.”

Luxe

Van Leeuwen heeft echter de luxe dat hij al met pensioen is. Over enkele maanden aangevuld met zijn AOW. Hij hoeft niet meer, maar wil graag door. "Radio is zo leuk. Als je de kans krijgt daar mee door te gaan, dan doe je dat. Kijk nou naar iemand als Tineke de Nooij (78). Zij heeft nog de lol van haar leven. Als je drie of vier weken geen radio doet, dan gaat het jeuken. Het is een kwestie van geven en nemen tot wanneer ik mag doorgaan. Ik werk met een jaarcontract bij de KRO/NCRV. Dan kan het eind dit jaar voorbij zijn, maar dat geloof ik niet. Volgens mij willen ze wel met me door. Of ik doorga tot ik erbij neerval? Als dat volgende week is wel, hahaha."

Om met één van Van Leeuwens bekende radioprogramma's te spreken gaan we terug in de tijd. Naar 1954, als zijn moeder van hem bevalt in een Dordts ziekenhuis. Als de baby nog gewoon Ton Egas heet en niet door het leven gaat onder zijn radionaam, waarbij hij het achterste deel leent van zijn moeder (zie kader).

"Mijn ouders woonden destijds bij mijn grootouders in Werkendam", vertelt de dj. "Mijn vader was leraar in Rotterdam en we zouden in de wijk Overschie gaan wonen. Maar dat huis was nog niet klaar, dus trokken ze in bij mijn opa en oma. En toen kwam ik, te vroeg. Mijn moeder is halsoverkop naar Dordrecht gegaan en daar bevallen. Na een maand gingen we terug naar Werkendam. Daar heb ik een half jaartje gewoond voor we naar Rotterdam verhuisden."

Zowel Dordt als Werkendam ziet Van Leeuwen als kind echter nog heel vaak. "Ik ben nog steeds een Dordtenaar, want ik ben daar geboren", zegt hij lachend. "Ik ken de stad goed van de momenten dat ik naar mijn grootouders ging. Dan reisden we met de trein van Rotterdam naar Dordrecht en pakten we daar zo'n grijze bus naar de veerpont bij de Kop van 't Land. Na het afmeren reden we dan heel de dijk af naar Werkendam."

Na de scheiding van zijn ouders verhuist zijn moeder met haar werk naar Zwijndrecht. Naar de gloednieuwe flats aan het IJsvogelplein. Jaren later volgt een verhuizing naar Zeist en komt het mediawalhalla Hilversum dichterbij voor de tiener Van Leeuwen die al vanaf zijn elfde levensjaar openlijk droomt van een baan als dj op het zendschip van Veronica.

Radio 538

"Het eerste wat ik na onze komst in Zeist deed, was vragen of ik in de studio aan de Utrechtseweg op bezoek mocht", herinnert Van Leeuwen zich. "Ik ben er wel drie, vier of vijf keer geweest. Ze moesten me er echt uit trappen. Toen ze de etherfrequentie veranderden van 192 meter naar 538 meter, kwam er een nieuw programma voor gastdiskjockeys. Ik was de gelukkige."

Na het opdoeken van de zeezender in 1974 werkt Van Leeuwen korte tijd voor Radio Mi Amigo om in 1978 terug te keren bij de Veronica Omroep Organisatie, waar hij wordt binnengehaald door oud- Top 40 presentator Lex Harding. Hij zal hier tot 1992 werken als dj, voor hij via een uitstapje bij RTL Radio terechtkomt bij Radio 538. Hij schopt het hier zelfs tot programmaleider.

Terugblikkend op de jaren 80 en 90 ziet Van Leeuwen die als zijn 'hoogtijdagen'. "Een fantastische, hectische tijd. Het effect dat jouw uitzending had, was enorm. Die tijd was een soort rollercoaster. Dat maakt de herinneringen zo leuk."

'Radio stond centraal'

Ook een tijd die niet meer te vergelijken is met vandaag de dag, meent de programmamaker. "Er was toen nog geen internet en mobiele telefoon. Radio stond heel centraal in het leven van jonge mensen. Met de Veronica Omroep Organisatie hadden we in het radiolandschap marktaandelen van 20, 30 of 40 procent. Als je dan weet dat Radio 2 nu met 13 procent bovenaan staat..."

En zo zijn er meer verschillen, merkt van Leeuwen op. "Tegenwoordig is de stem van de dj niet meer zo belangrijk. Natuurlijk moet je geen piepstemmetje hebben, maar mensen worden niet meer aangenomen omdat ze zo'n sonoor stemgeluid hebben. Vroeger moest het gewoon goed klinken. Nu gaat er meer om wat diskjockeys los kunnen maken bij luisteraars, wat je bij hen bereikt."

Op de vraag waar dat omslagpunt is gekomen, valt het bij Van Leeuwen even stil. Zodra hem wat namen worden voorgeschoteld, slaat hij aan. "Ruud de Wild is een goed voorbeeld. Als er één geen goede radiostem heeft dan is het Ruud de Wild. Waarmee ik absoluut, absoluut niet wil tornen aan zijn vakmanschap, want dat heeft hij natuurlijk. Ik ken Ruud nog goed uit de tijd dat hij bij Radio 538 werkte en daar programma's produceerde. Hij doet het fantastisch, maar hij is niet gezegend met een mooie radiostem. Al herken je hem wel als geen ander." 

Niet dat Van Leeuwen zichzelf zo fantastisch vindt trouwens, zo vertelt hij later als hem wordt gevraagd naar de beste dj met wie hij ooit heeft samengewerkt. "Ik vind mezelf al niet zo denderend. En ik vind anderen ook niet zo denderend, het kan allemaal zoveel beter."

Na enig aandringen geeft hij toch een naam prijs. "Lex Harding. Dat komt ook omdat ik veel aan hem te danken heb. Hij gaf me de kans en ik heb veel van hem geleerd. En Rob Out. Ik vind het nog steeds raar dat er geen Rob Out-straat is op het Mediapark. De gekste namen kom je er tegen. Out schittert door afwezigheid. Die man heeft de Veronica Omroep Organisatie opgestuwd naar meer dan één miljoen leden. De grootste omroep die Nederland ooit gekend heeft. Mag die man dan een straatje hebben. Vernoem desnoods de bar in het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid naar hem."

Radiokerkhof

Van het verleden terug naar het heden. De thuisbasis voor Van Leeuwen is vandaag de dag NPO Radio 5. Daar presenteert hij op zaterdag- en zondagmiddag van vier tot zes uur Theater van het Sentiment voor KRO/NCRV. Het station heeft een minder grote naam dan eerder genoemde zenders, maar is wel een plek waar de dj tussen andere radio-iconen zit als Jeroen van Inkel, Tineke de Nooij, Hans Schiffers, Corné Klijn en Daniël Dekker. 

"Het is absoluut geen radiokerkhof, maar een zender die is bedoeld voor mensen boven de 50 jaar. Daar is duidelijk behoefte aan", countert Van Leeuwen een prikkelende vraag. "We hebben een groeiend marktaandeel, NPO Radio 5 wordt steeds populairder. We zitten nu op 5,1 procent. Zonder etherfrequentie. Dat is heel knap. Dat komt niet alleen door de gezellige programma's, maar ook doordat er heel veel luisteraars zijn in die doelgroep. Het accent ligt bij ons op de jaren 60, 70 en een beetje jaren 80. Dat is de kern van het station. Er wordt veel teruggekeken naar het voorbije leven. Dat is niet zo gek, want onze luisteraars hebben meer verleden dan toekomst. Ze hebben veel om uit te putten en om aan herinnerd te worden."

Zelf doet Van Leeuwen dat ook vaak, terugblikken. Of uitzendingen terugluisteren. "Er zijn veel oude uitzendingen online terug te vinden. Nooit geweten dat zoveel mensen bandrecorders lieten meelopen om alles op te nemen. Toen ik uitzendingen van dertig jaar geleden terug luisterde, dacht ik: jeetje, ik was eigenlijk best wel goed. Terwijl ik me destijds afvroeg waarom ze mij bij Veronica zendtijd gaven, haha. Ja, ik denk graag terug aan die tijd, maar ben niet weemoedig."

Is het nou Bart of Ton?

Bart van Leeuwen heet in het echte leven Ton Egas, alleen mogen louter 'mensen met wie hij een persoonlijke band heeft' hem zo noemen. "Of met wie ik het bed heb gedeeld", grapt hij. "Ik probeer de namen strikt te scheiden. Al luister ik naar beide. Als iemand in Parijs 'Bart' naar me roept, kijk ik om. Het is alleen lastig aan de telefoon. Daarom neem ik altijd maar op met 'hallo'."

De radionaam dateert van de jaren 70, vertelt de diskjockey. "Het was toen de gewoonte om als dj een gekunstelde naam aan te nemen. Op het schip bij Veronica wilden ze iets Hollands. Destijds was de serie Bartje op televisie en mijn neefje heette ook zo. Zodoende begon ik op de radio als Bart. Alleen Bart."

Tot collega Hans Mondt (presentator van het radioprogramma 'Muziek terwijl u werkt') hem een telefoonboek voor zijn neus hield. "Hij zei: ga maar eens kijken of je een leuke achternaam kan vinden. Ik kon niets vinden en toen vroeg Hans naar de achternaam van mijn moeder. Van Leeuwen was dat. En zo ontstond Bart van Leeuwen."

'De uitspraak achtervolgt me'

'Ik houd niet van muziek'. Getekend: Bart van Leeuwen. Hoe kan een dj dat nou zeggen? "Ik heb dat een keer quasi gekscherend gezegd. Dat is natuurlijk onzin, maar het achtervolgt me wel", zegt hij met een dikke glimlach op het gezicht.

Wat hij er dan wel mee bedoelde? "Ik ben met muziek bezig voor mijn werk. Als ik drie of vier uur radio heb gemaakt, dan hoef ik echt geen muziek te horen als ik net thuis ben. Dan is de stilte zeer weldadig."

Voordeel hiervan, zo legt Van Leeuwen uit, is dat hij voor elk station kan werken. "Ik heb niet echt die drang om mensen te laten horen wat ik mooi vind of mensen muziek te laten ontdekken. Zoals Rob Stenders (Radio 2, oud-collega Veronica, red.) dat heeft. Hij was wel eens jaloers op mij dat ik een lijstje van de muziekpolitie, zoals ze dat in Hilversum noemen, voor mijn neus kreeg en kon afwerken. Ja, ik kan heel goed in een format werken. Daarom heb ik ook ik Nederlandstalige muziek kunnen draaien bij Radio Nationaal en happy hardcore in de tijd van Radio 538."

8d of Kunstkopstereo

Opeens is het hot, het haalde zojuist zelfs NPO Radio 1: 8d-muziek. Een in 8d geremixte song van Billie Eilish (wat mij betreft de beste nieuwkomer van de afgelopen jaren!) is opeens viral gegaan. De remix klinkt alsof het binnen je schedel plaats vindt, maar dan moet je wel oortjes of een koptelefoon gebruiken. Het Coronalied is overigens ook in 8d opgenomen.

Maar ik ken dit al langer. In 1977 of 1978 had je het KRO-programma Rauhfaser, een alternatief programma op de zondagavond, waar ik als puber groot fan van was. Daar gaven ze eens een demonstratie "Kunstkopstereo". Ik was enorm onder de indruk! Het wordt ook in films gebruikt, maar dan moet je wel een goede bioscoop hadden.

De gast op Radio 1 zegt dat deze oude techniek op iedereen een ander effect heeft. De één (ik) vindt het prachtig, de ander kan er duizelig van worden (ik moet er inderdaad wel zittend naar luisteren).

En Billie Eilish kan sowieso weinig verkeerd doen bij me, al kon ik bij wijze van spreken haar grootmoeder zijn 😉

Theater van het Sentiment - 1977

Vanmiddag op NPO Radio 5 (16-18 uur).

Zoals elk weekend kun je weer stemmen op een song uit de top 5 van toen. Die was in 1977:
1) Sunny - Boney M
2) Living Next Door To Alice - Smokie
3) Somebody to Love - Queen
4) Rock and Roll Star - Champagne5) I Wish - Stevie Wonder

Hier kun je stemmen.

Ik was 13 jaar en zat in de brugklas. een heel leuke, wat rebelse klas. Ik hield niet van school, maar deze klas was veruit de leukste van mijn schooljaren. We hielden van popmuziek en ruilden vaak posters en foto's uit de Popfoto, de Hitkrant en de Muziek Express en soms ook de Duitse Bravo, en schreven de songteksten over. De posters hingen we op aan de muur, de foto's plakten we in onze schoolagenda. Als ik deze songs hoor denk ik weer met plezier terug aan die tijd. Aan die kleine blonde jongen die fan was van Abba en Boney M. Aan mijn vriendin die helemaal hoteldebotel was van Smokie en hen later dit jaar ook zou ontmoeten dankzij een familielid dat bij de omroep werkte (we woonden in Hilversum). Aan die andere jongen die, net als ik, hartstochtelijk fan was van Queen. Aan al die andere kleurrijke, leuke mensen. Elke pauze zaten we in de aula, die tevens kantine was, met roze koeken en bekers soep te discussiëren over muziek die wel of juist niet goed was. Hoe zou het nu met ze gaan...? Oh ja, je wil weten op wie ik stem? Somebody to love natuurlijk! 💖🎶🎹🎸🎵

Tom Mulder overleden

Och, het was zo'n aardige man, deze voormalige Veronica-, Tros- en Radio 10-dj! Ik heb hem als puber een paar keer ontmoet (hij woonde ook in onze wijk destijds) en hij was altijd even vriendelijk. De platen in zijn programma's hadden niet altijd (eigenlijk zelden) mijn smaak, maar hij presenteerde zo leuk en ik weet nog dat ik eens, volgens mij tijdens een drive in show, als dertienjarige Queenfan zei: "Die nieuwste van Queen, Good Oldfashioned Lover Boy, die hoor ik nou nooit op de radio."
Drie keer raden wat ik de daaropvolgende keer in De Havermoutshow hoorde, met de hartelijke groeten van Tom!
Een paar jaar later speelde hij tijdens een soortgelijk evenement (een winkelopening) 50 Pop of een Envelop, samen met "Casper Lieshout van Breukelen", die destijds een soort sidekick was. Ik werd uitgekozen om mee te spelen en ook dit was zo ontzettend leuk!

Tom Mulder, destijds ook bekend als Klaas Vaak, is 72 jaar geworden. Hij overleed op 2 januari 2020 en is in stilte gecremeerd.

Het beste uit 100 jaar radio

De uitslag vind ik een beetje bijzonder. Natuurlijk was de Dik Voormekaarshow legendarisch. Iedereen deed ze na destijds! En André van Duin wordt eindelijk de laatste jaren erkend als een komisch talent (en zelfs als serieus acteur!). Maar werkelijk, nummer 1?!?
Bron: NOS

Dik Voormekaar Show verkozen tot het beste van 100 jaar radio

Radioprogramma de Dik Voormekaar Show is uitgeroepen tot het beste van honderd jaar radio. De wekelijkse show van André van Duin en Ferry de Groot eindigde op de eerste plaats in De Onvergetelijke Luisterlijst van de NPO, waar luisteraars afgelopen weken konden stemmen op honderd fragmenten, presentatoren en programma's.

Op twee staat radiomaker Frits Spits, die vorige week nog werd verkozen tot radiomaker van de eeuw. De Top 2000, het programma dat in de laatste dagen van het jaar wordt uitgezonden op NPO Radio 2, eindigde op de derde plaats.

De Onvergetelijke Luisterlijst werd samengesteld naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van radio. Vandaag precies een eeuw geleden verzorgde Hanso Idzerda vanuit zijn eigen studio in Den Haag de allereerste publieke radio-uitzending van Nederland.

De top-10 van de lijst ziet er zo uit:

1. Dik Voormekaar Show
Sketches van André van Duin en Ferry de Groot, die in de jaren 70 en 80 werden uitgezonden op wat toen nog Hilversum 3 heette. Met typetjes als presentator Dik Voormekaar, Meneer De Groot, Harry Nak en de NCRV-man.

2. Frits Spits
Bekroonde radiomaker, bekend van programma's als De avondspits en Tijd voor twee.

3. Top 2000
De lijst der lijsten, vol met herinneringen, voor veel mensen sinds 2000 dé afsluiter van het jaar.

Dit is de rest van de top-10:

4. Top 40
5. Met het Oog op Morgen
6. Radio Tour de France
7. Radio Veronica
8. Weeshuis van de hits
9. Ronflonflon
10. Arbeidsvitaminen

Alle fragmenten uit de top-10 zijn terug te luisteren op de website van NPO Radio 1.

Op De Onvergetelijke Luisterlijst stonden klassiekers uit vervlogen tijden als De Bonte Dinsdagavondtrein, Paulus de Boskabouter en Negen heit de klok, waar mensen in de decennia na de oorlog nog voor thuisbleven.

Er kon ook worden gestemd op presentatoren als Govert van Brakel, Tineke de Nooij en Edwin Evers en fragmenten met groot nieuws, zoals het neerhalen van de MH17, de aanslagen op 11 september 2001 en de krakersrellen tijdens de inhuldiging van koningin Beatrix.

Claudia de Breij en Gerard Ekdom bij het 60-jarig bestaan van Arbeidsvitaminen, in 2006 ANP

De Wereld Draait Door stond gisteravond helemaal in het teken van het radio-jubileum, in een uitzending die ook werd uitgezonden op NPO Radio 1.

Ondanks de opkomst van televisie, internet en sociale media voorspelt Frits Spits een zonnige toekomst voor het medium. "We gaan door naar de tweehonderd, driehonderd en dan nog vierhonderd jaar. Radio gaat nooit verloren", zei hij in Nieuwsuur.

100 jaar radio

Een interessante dag, de radio is vandaag 100 jaar oud geworden! Op dit moment een interview met de legendarische nieuwslezer Donald de Marcas. De man is al 86 jaar, maar zijn stem is nog steeds net zo mooi als vroeger!

Sir Terry Wogan overleden

Ik doe hem hiermee ongetwijfeld tekort, maar voor mij was hij vooral legendarisch vanwege zijn soms vernietigende commentaar bij het Eurovisie Songfestival.

Bron: BBC
Veteran BBC broadcaster Sir Terry Wogan has died aged 77, after a short illness, his family has confirmed. In a statement, they said: "Sir Terry Wogan died today after a short but brave battle with cancer. "He passed away surrounded by his family. While we understand he will be missed by many, the family ask that their privacy is respected at this time." BBC director general Tony Hall said: "Terry truly was a national treasure." Sir Terry leaves wife Helen and their three children. The couple also had a daughter who died in infancy.

Schakel ik net te laat de radio in, Vroege Vogels had een item over 40 jaar Vereniging Weerkunde & Klimatologie (waar ik gisteren ook was)...

Gelukkig online, met twee bekenden van me (Peter Paul heb ik gisteren nog gesproken, Rob is een oud-collega van me):

Klik hier voor de geluidsopname.

40 jaar weeramateurs

Het meten van de buitentemperatuur, luchtvochtigheid, windsnelheid, windrichting en de hoeveelheid neerslag. Daar weten de weermannen- en vrouwen van Nederland wel raad mee. Met thermometer, barometer, hygrometer, donderpot en sinds enige tijd vooral met digitale weerstations.
De Vereniging voor Weerkunde en Klimatologie (VWK) viert zaterdag haar 40 jarig bestaan met een groot jubileumcongres over weer en klimaat. De vereniging is in 1974 opgericht onder de naam Werkgroep Weeramateurs. Sinds een tijd is de benaming amateurs vervangen door weergeïnteresseerden en is de Werkgroep omgedoopt tot Vereniging voor Weerkunde en Klimatologie.

Banden met het KNMI

Het KNMI heeft van oudsher een band met vrijwilligers. KNMI-oprichter Buys Ballot benaderde rond 1850 naast medewerkers van de waterstaat en zeevarende ook weeramateurs voor het eerste officiële meetnet. Recent zijn waarnemingen van weeramateurs gebruikt voor een onderzoek naar het stadsklimaat en dagelijks tappen 325 vrijwillige neerslagwaarnemers de regenmeter af. Binnenkort start een nieuw meetproject (crowdscourcing) met vrijwillige waarnemers . Met name bij gevaarlijk weer situaties kunnen actuele en zeer lokale waarnemingen een nuttige aanvulling vormen van het bestaande meetnet.

Open dag Omroep Flevoland

En voor mij een klein reünietje!

Kunnen we BBQen?

Rond tien over zeven weer op 100% NL: barbecueën kan, maar hou het weer in de gaten! #onweer

De eerste klus zit er alweer op

100%NL net opgenomen, wordt dadelijk uitgezonden maar ik weet niet hoe laat. Boodschap: prima zomerweer, geniet ervan want vanaf zaterdag wordt het weer minder!

Dank jullie wel!

Lieve mensen...

Dankzij een ongelooflijk sterke lobby ben ik met ruim 30% van de stemmen gekozen tot de weervrouw van 100%NL! Ik werd net live in de uitzending gebeld en ik deed mijn best om cool te zijn, maar ik sta natuurlijk te klapperen op mijn stutten :-D :O

Het is de bedoeling dat ik elke keer bij bijzonder weer in de uitzending kom.

Allemaal hartstikke bedankt voor jullie stemmen en het lobbyen!

Update weerpraatjes

Update van 100%NL. Het is dus géén (betaalde) vacature voor de nieuwe weerman/-vrouw. Maar "het gaat om een leuke, unieke ervaring waar jij deel van uit kunt gaan maken". En: "Voor onze ochtendshow zijn we namelijk opzoek naar de ‘nieuwe Piet Paulusma’ die we kunnen bellen zodra er iets bijzonders over het weer te melden is."

Dus geen dagelijks terugkerend iets, ook geen nieuwe job, maar een beetje naamsbekendheid kan ook nooit kwaad natuurlijk als ik in dit werk wil blijven en het is gewoon hartstikke leuk!

Toch weer weerwerk?

Net voor zevenen werd ik mijn bed uitgeSMSt door 100%NL, tussen 7 en 7:15 moet ik een weerberichtauditie doen en mezelf introduceren. Mijn hemel...! Tom Poes, verzin een list, een introductie en een weerbericht!

Het ging niet helemaal naar de zin, de verbinding was heel slecht, ik had een nare echo op de lijn waardoor ik verschrikkelijk uit mijn concentratie raakte  maar goed, we gaan wel zien waar het schip strandt. Gelukkig was het niet live en werd het in stukjes en beetjes uitgezonden.

Gelukkig zat mijn met spoed gemaakte weerbericht er niet helemaal naast, gedurende de dag ontstonden er steeds meer buien. Hier viel het nog wel mee. Veel gedreig, gerommel, wat gespetter, even een korte hoosbui en dat was het weer. Ik denk dat ik toch maar even een gieter over de bakken ga halen.

Radiostilte

Vandaag een middag/avond sauna (Zwaluwhoeve) met een paar vrienden (m/v). Mooie gesprekken, heerlijk relaxed, zowaar de opgiet plus koude douche en dompels gedaan, ik vind mezelf stoerrrr!

Op de terugweg deed de autoradio raar... Eenmaal thuis ontdekte ik waarom: brand in de masten van Lopik en Hoogersmilde 

Dag, Wim...

Eind jaren 80 leverde ik wel eens bijdrages aan de radio. In die tijd leerde ik Wim Rigter kennen. Niet in real life, maar per telefoon.

Zo ongeveer eens per maand was ik weer aan de beurt om een kleine bijdrage te leveren. Hij belde me dan en prompt hingen we minstens een uur aan de telefoon. En was ik toevallig niet thuis? Dan hing hij minstens zo lang met Polderheer aan de telefoon!

Waar we over spraken? Alles en niets. Gewoon ontieglijk ouwehoeren. En dan opeens weer serieus. Urenlang.

Met kerst kreeg ik in die tijd een kerstpakket van de VARA en daar zat altijd een kaartje bij, waarop Wim een mal tekeningetje had gezet.

Wim ging later naar de AVRO, naar Arbeidsvitaminen. Niet direct mijn favoriete programma, elke dag Dancing Queen en You're The One That I Love, gevolgd door de Baas van de Dag. Maar áls ik het hoorde, hoorde ik het enthousiasme van Wim.

Later kwam hij op Radio 2, en nog later in het nachtprogramma van de AVRO, waar ik wél graag naar luisterde, als de slaap weer eens niet wilde komen.

En toen kreeg hij een hersentumor. We hadden in die tijd allang geen contact meer, maar het is altijd schrikken als iemand die zo jong en vol leven is, zoiets krijgt. Hij kwam eroverheen, collega Jetske van Staa niet...

De kanker kwam terug. Een smerige vorm van kanker, die, zoals hij bij PaPaul pas geleden vertelde, erfelijk was. Op 27 februari hoorde hij dat het weer mis was. Vandaag om 16.45 stierf hij.

Wim wilde geen herdenking als het zover was. Sorry Wim, ik doe het toch!

Bedrijfsongeval

Toen mijn favoriete weerman Jan Versteegt van vakantie terugkeerde, wachtte hem een onaangename verrassing...

"Weer terug van een weekje Frankrijk, waar het uitstekend toeven was. Veel zon en hoge temperaturen. Bij terugkomst constateerde ik helaas dat er van woensdag op donderdag een flinke blikseminslag was geweest in mijn weerkamer. De verwoesting was groot, veel apparatuur is beschadigd, ook de verbindingen met de radio. Dat wordt dus eventjes berichten via de telefoon."