Gooise lente

Waar ik nu ben… Er zijn slechtere plekjes te bedenken in maart! De vogels zijn aan het ontwaken! Eerst de spechten. Met een scherp “TRRR!” zijn ze al weken hoorbaar. Daarna de eerste merels. En nu is het soms oorverdovend, vooral rond de avondschemer.
Ik heb totaal geen verstand van vogels. Ik herken de merel en de specht, en dan houdt het op. Maar ik heb wel verstand van mooi, vind ik. En dit is MOOI!

Sinds gisteren ben ik dan ook begonnen met een avondwandelingetje. Vanavond ging ik een rondje door de Goudkust. Kapitale villa’s, niet zelden achter meer dan manshoge taxushagen en nors hekwerk. Maar er waren nog genoeg huizen waar je een glimpsje van kon opvangen. Moderne villa’s, maar ook romantische landelijke huizen met en zonder rieten daken. Er schijnen ook heel wat VIPs te wonen, maar dat doet me niets. Ik heb meer met de architectuur en vraag me regelmatig af uit welke tijd de villa’s komen. In ieder geval Twintigste Eeuw, maar in die honderd jaar waren er zoveel stromingen…

Alle VIPs kwamen waarschijnlijk tegelijkertijd thuis, want het viel qua rust best nog tegen in het meest chique boslaantje in de villawijk. Ik werd ook tegemoet gereden door een bewakingsauto, die daar zijn rondje deed. En blijkbaar zag ik er nogal verdacht uit, want hij kwam enkele malen terug in de straat, één maal bleef hij zelfs staan tot ik hem gepasseerd was. Pas toen hij mijn verschijning in rok-met-punten plus kleurig hippieshirt en omslagdoek goed geobserveerd had wist hij dat hij hier niet met een fouragerende zigeunerin te maken had, maar met een keurige 45+-dame die een wandeltje maakte.

Inmiddels waren de vogels, als op afspraak, stil geworden, het was ze blijkbaar te donker geworden. Toch mooi, zo’n ingebouwd systeem dat zo unaniem werkt! Op enkele merels na, die niet van ophouden wisten. Bij mij thuis, waar het nooit echt donker wordt, zingen ze zelfs ‘s nachts, dus dat verbaasde me niet.
Ik zag ook nog enkele vleermuisjes fladderen, die, net als de bewaker, wilden weten wat voor wezen daar rondliep. Ze kwamen echt heel laag!

Verschil

Opmerkelijk...! Terwijl men afgelopen week al 5 km noordelijker van ons enkele dagen in de kou, nevel en bewolking zat, hadden we in Het Gooi zon. Wel koud, maar in de luwte was het niet verkeerd! Donderdag eind van de middag kwam er mist opzetten, maar de zon bleef het volhouden. En toen heb ik deze prachtige foto gemaakt...!

Verrukkelijk kattengejank

Ze komen uit Noorwegen, zien eruit als de malle zussen van K3, missen elke vorm van diva-uitstraling en slagen erin tegelijkertijd glockenspiel (soort metalen xylofoontje), accordeon en mondharmonica te spelen.
Zowel in muziek als in kledingstijl zijn ze heel creatief. En ook hun videoclipjes zijn heel grappig:

Op hun (enige) cd staat een mengseltje van pop, balkanmuziek, hoempa, ballads, een vleugje Gruppo Sportivo, ouderwetse cartoonmuziek en nog veel meer. De dames beheersen meerdere instrumenten en wisselen die ook onderling uit. Inclusief een knoeperd van een balalaika waar een grappige kattenkop op is geschilderd!

Daarnaast zingen ze allemaal bijzonder goed.
Alle vier hebben een muzikale scholing achter de rug. En als je verder luistert dan alleen de grapjes, het tempo, de vlotte loopjes en meezingbare refreinen merk je vanzelf dat het eigenlijk razend knap is…!
Ik hoorde de groep voor het eerst enkele weken geleden op de radio en heb hun cd gedownload. En ik was meteen voor de bijl. Dit was helemaal mijn stijl, dit is een band waar ik zelf wel in zou willen spelen…! ;-) Inmiddels heb ik ook wat video’s gezien van concerten en gemerkt dat ze ook live erg goed zijn.
En toen opeens ontdekte ik dat ze eind april in Utrecht speelden. En tot mijn stomme verbijstering bleek een ticket niet meer te kosten dan 14 euro!!!!!
Het kaartje heb ik inmiddels op zak (gaat allemaal via internet, mail en de printer) en ik heb er zo’n zin in... Ik ga ontzettend genieten van vier geweldig getalenteerde vrouwen met ook nog eens een ontzettend leuke uitstraling en een goed gevoel voor humor!
En de kans dat ik dit mee zal brullen zit er dik in ;-)

Laren NH

Gooise Vrouwen in het echt…

Het dorp Laren, waar ik momenteel doordeweeks regelmatig ben, is één van de duurste/rijkste gemeenten van ons land. Geklemd tussen twee drukke snelwegen vlakbij knooppunt Eemnes, maar dat vergeet je snel als je door de straatjes slentert met de pittoreske oude huizen, door het bos of over de hei.
Een dorp, maar wel bekend in heel Nederland, net als de streek waar het in ligt: Het Gooi. We kennen Naarden en Bussum (het dubbelstation dat we per trein passeren op weg naar Hilversum, en waar de A1 opeens smaller wordt). We kennen Huizen. Maar we kennen vooral Hilversum, want ook al heeft het dorp (ja, dorp) de monopolie op radio en televisie allang verloren, het is vooral bekend vanwege die radio en televisie. En we kennen Laren en Blaricum, twee oude boerendorpjes waar alweer decennia geleden de rijksten hun villa’s bouwden en waar tegenwoordig het P.C.Hooftvolk hun residentie heeft. Verder heb je de buurtschappen Huizerhoogt, Crailo, Bikbergen en Valkeveen. En in het westen ligt Muiden.
Alleen Naarden is officieel een stad, de rest zijn dorpen of buurtschappen.

Het Gooi, dat geografisch maar een beetje aan Noord-Holland bungelt, werd al in de prehistorie bewoond (Hilversumcultuur), daarvan zijn bewijzen in de vorm van aardewerk dat in oude grafheuvels werd gevonden. Het was (en is nog steeds) een licht heuvelachtig gebied. Op de lager gelegen plaatsen verzamelde zich water, waar het vee kwam drinken. Hier ontstonden Hilversum, Laren, Blaricum en Bussum.

Echt rijk was het leven niet. De arme zandgrond liet voornamelijk schapenhouderij toe. Tot de 13e eeuw waren er hoogstens enkele boerengemeenschapjes met gezamelijk grondgebruik (meenten en engen). Daarna kwamen de “erfgooiers”, die het gebruiksrecht van de gronden regelde. Pas in 1972 werden de Erfgooiers opgeheven!

Laren werd in de middeleeuwen het religieuze (katholieke) centrum van het Gooi. Op 24 juni wordt nog steeds de Sint Jansprocessie gehouden en het Sint Janskerkhof is eeuwenoud. Maar tot halverwege de 19e eeuw was Laren een arm boerendorp. Vanaf 1882 lag Laren aan de stoomtramroute en al snel vestigden zich hier met name beeldend kunstenaars zoals Mauve (de leermeester van Van Gogh), Sluijters en Hart Nibbrig. De Amerikaanse schilder William Singer vond hier zijn winteronderkomen.
Ook anderen wisten het Gooi te vinden en de villa’s schoten uit de grond.

Aan het eind van de 20e eeuw was het vooral de “nouveau riche” die Het Gooi, met name Laren en Blaricum, wist te vinden.  Laren staat nog vol oude boerderijen, maar sinds een aantal jaar is er geen actief boerenbedrijf meer te vinden. De oude boerengebouwen zijn allemaal omgekat naar woonboerderij. En hoewel Laren een geliefd winkelgebied is (vooral voor mensen met een grote portemonnee), is het voor winkelketens als Blokker erg moeilijk om voet aan de grond te krijgen. Er is, zo is me verteld, na veel protest een Blokker en een Kruidvat en een kleine Hema gekomen, maar that’s it. In dit dorp kan een bakkerij waar je 3,95 voor een onsje “allerhande” moet betalen prima bestaan, zelfs in de kredietcrisis. Zaken zoals de Wibra komen niet binnen.

Over de bewoners van Laren kan ik boekdelen schrijven. Een middagje op een bankje voor de basiliek of bij de parkeerplaats bij Loetje (voorheen de Boerenhofstede) laat je mensen zien die je waarschijnlijk elders niet zo veel ziet! Maar daarover later meer…! ;-)

Raadsel

Het is wit en vliegt in een F-vorm?



Een groep ganzen met dyslexie!

(soms komen er wel eens dingetjes op je pad die je net goed kan gebruiken. Net als de uitspraak die ik net binnenkreeg: “Je kan iets pas loslaten als je het vastgehouden hebt…”)

Het eerste inzicht: Wees onberispelijk in je woorden

‘Bedenk eens hoe vaak je hebt geroddeld over degene van wie je het meest houdt om steun van anderen voor je standpunt te krijgen. Maar jouw mening is niet meer dan alleen maar jouw zienswijze. Jouw mening komt voort uit jouw overtuigingen, jouw eigen ego, jouw persoonlijke droom. Als we onberispelijk in onze woorden worden, zal onze geest geleidelijk aan worden gereinigd van al het emotionele gif en zullen we dus anders gaan communiceren in onze relaties.’

Het tweede inzicht: Vat niets persoonlijk op

‘Als je er een gewoonte van maakt je niets persoonlijk aan te trekken, hoef je geen belang meer te hechten aan wat anderen doen of zeggen. Je zult alleen op jezelf moeten vertrouwen om tot verantwoorde keuzes te komen. Je bent nooit verantwoordelijk voor wat anderen doen, je draagt alleen verantwoordelijkheid voor jezelf. Als je dit begrijpt en dingen dus niet meer persoonlijk opvat, kun je nauwelijks meer worden geraakt door de willekeurige meningen of daden van anderen.’

Het derde inzicht: Ga niet uit van veronderstellingen

‘Bijna alle drama en verdriet in je leven is veroorzaakt door uit te gaan van veronderstellingen en het persoonlijk opvatten van woorden en daden. Omdat we iets niet begrijpen, bedenken we iets, iets wat het zou kunnen betekenen, en als de waarheid dan aan het licht komt, blijkt onze veronderstelling nergens op te slaan. Daarom is het altijd beter om vragen te stellen dan om uit te gaan van veronderstellingen’

Het vierde inzicht: Doe altijd je best

‘De eerste drie inzichten zullen alleen dan werken wanneer je altijd je best doet. Verwacht niet dat je altijd in staat zult zijn onberispelijk in je woorden te zijn. Je vaste gewoontes zijn zó ingeslepen in je geest, dat het je niet altijd zal lukken. Maar je kunt ‘je beste best’ doen om onberispelijk in je woorden te wórden. Verwacht evenmin dat je nooit meer iets persoonlijk zult opvatten, maar doe je best ervoor. En verwacht ook niet dat je nooit meer van een veronderstelling zult uitgaan. Maar je kunt het in ieder geval proberen. Oefening baart kunst.’

Don Miguel Ruiz, De vier inzichten – Wijsheid van de Tolteken

Mooi stel!

...en dan tref je DIT tafereeltje aan...