zaterdag 14 juli 2012
Sierappel
Ik heb een boompje gevonden voor de achtertuin!
De rode pruikenboom op stam lijkt uitgestorven te zijn, maar ik vond een sierappeltje met bronsgroen/bruin blad en kleine rode appeltjes (lijken meer op bessen), op een mooie hoge stam. Hij zal in de lente rood bloeien, best apart!
Het plekje naast de poort is perfect voor dit boompje omdat de stam al hoger is dan de schutting. Ik laat ‘m woensdagavond thuis bezorgen. Heb er wel voor naar Kraggenburg moeten rijden & tot over mijn enkels door de prut moeten waden, maar toen was het ook liefde op het eerste gezicht…!
En zo zal hij ongeveer worden (dit is de Profusion, daar is hij van afgeleid; de bloei is wat donkerder):
vrijdag 13 juli 2012
De eerste grote verplant-actie
Het is toch koud en nat, anders had ik beter tot na de zomer kunnen wachten… Maar vandaag ben ik begonnen met flink wat verplanten in de achtertuin. Ik was namelijk niet tevreden.
Dat had ik al verwacht toen ik de tuin ging beplanten. Ook al weet je aardig wat van planten, het is best lastig om ter plekke te bepalen wat waar het beste staat. De witte malva stond te dichtbij de lage planten, de kleine rozen te verspreid, de hortensia’s idem dito… En opeens stond ik met de spitvork planten boven te spitten (nog niet zo’n grote klus, de wortels zijn nog niet ver uitgegroeid) en de halve tuin te verplaatsen.
Kort daarvoor heb ik een liquidambar acalycina geplant, een zuilvormig boompje dat aan een esdoorn doet denken. Nu zoek ik nog een boomvorm van de cotinus/pruikenboom, maar dat valt lelijk tegen! Ooit had ik de purperen boomvorm, maar die is blijkbaar nogal exclusief geweest…
De liquidambar heeft mooie herfstkleuren en samen met de goudiep, die ik al had, en het boompje dat ik nog moet vinden geeft het wat meer “diepte” aan de tuin, wat meer achtergrond en wat minder “horizontaal”.
De liquidambar heeft mooie herfstkleuren en samen met de goudiep, die ik al had, en het boompje dat ik nog moet vinden geeft het wat meer “diepte” aan de tuin, wat meer achtergrond en wat minder “horizontaal”.
Voor de voortuin heb ik 2 hypericums (met rode en lichte bessen) en twee sierappels (Golden Hornet en Evereste) gehaald. Die moet ik nog planten.
Na 2 uur spitten en verplanten had ik de boel aardig herschikt. Meer plek gemaakt voor een boompje, planten wat minder losjes verspreid…
Tuinieren is nooit af, weet ik. Je bent altijd bezig met wieden (dat verdomde gras…) en schoffelen, maar ook met verplanten, heroverwegen en soms ook rigoreus wéghalen, maar dat is gelukkig nog niet nodig geweest…! 😉
Gezinsleven
Zooo herkenbaar! Zoiets meegemaakt op vakantie naar Turkije en terug!
De Varagids stuurde me op en neer naar Malaga om Adriaan van Toor (de acrobaat uit de kinderserie Bassie & Adriaan) te interviewen. Je zou kunnen zeggen dat ik een fantastisch leven heb, je zou ook moeiteloos het tegenovergestelde kunnen beweren.
Ik vloog met Vueling, een Spaans vliegbedrijf. We zaten achterin, twee rijen achter ons zat een jong gezin dat de achterste helft van het toestel drie uur zou domineren. Vader zat aan de ene kant van het gangpad, moeder en peuterdochter aan de andere kant. We stegen op.
Moeder: „Hoei-hoei-hoei!”
Vader: „Toet-toet!”
Moeder: „Een-twee-drie, daar gaan we hoor!”
Het kind begon aan een enorme huilbui, moeder panikeerde.
„Wat doet de koe?”
„Wat doet het schaap?”
Vader: „Mwehh!”
Moeder: „Wat doet Giorgino nou? Wat voor geluid maakte Giorgino? Van een sch….”
Vader: „Mwehh! Mwehh!”
Moeder begon namen van boerderijdieren te roepen. De haan, de kip, het paard en het schaap natuurlijk, want dat kon papa zo leuk nadoen.
Het kind schreeuwde inmiddels. Moeder kondigde aan te gaan wandelen. Ze pakte het kind onder de oksels en zwaaide ermee door het gangpad. Het huilen stopte.
Moeder: „Een-twee-drie, daar gaan we weer!”
Een mevrouw kreeg het kind in het gezicht, ze verloor haar bril.
Ze gingen weer zitten.
Moeder: „Wat gaan we nou doen? Wil je kabouter Plop? Plopper-de-plop?”
Vader: „Plop!”
De stewardess passeerde.
Moeder: „Cola met een rietje! Jahaaa, cola met een rietje! Of wil je liever een chipje?”
Vader: „Ja-haa!”
Er ontstond een heel gedoe met de stewardess omdat die het woord ‘rietje’ niet begreep.
Toen het allemaal was opgegeten kondigde moeder een ‘slapie-slapie’ aan. Het kind begon weer te huilen. Vader knielde in het gangpad en blies met zijn snuit tegen de voeten van zijn dochter.
Moeder: „Papa is een olifant! Papa is een olifant!”
Achter papa vormde zich een rij van mensen die naar het toilet moesten. Toen iemand vroeg of ze er alsjeblieft langs mocht, zei moeder: „Dan gaan we wel weer wandelen…”
We wisten inmiddels wat dat betekende en zochten dekking.
Moeder: „Hoei, hoei, dit is leuk! En nog een keer!”
Ze zagen papa vanuit de verte zitten.
Moeder: „Wie zit daar nou? Is dat Giorgino? Is dat Giorginooooo?”
Vader nam zijn dochter over en rook eraan. „Poepalarm!”
Moeder: „Luier vol? Luier vol?”
Ze ging in het bagagerek rommelen. De schone luiers zaten in een plastic trommel, de vuile luier werd op het tafeltje uitgestald.
Moeder: „Bah-bah-bah, die zat dwars. Wat een grote mops was dat!”
Vader: „Moest je poepen?”
Daarna behandelden ze in gezinsverband de vraag wie er allemaal in Spanje woonden. De antwoorden waren: Sinterklaas, Zwarte Piet en opa.
We gingen landen.
Vader: „Tuut-tuut!”
Moeder: „Hoei!”
Na de landing viel een er tas uit het bagagerek op die vader. Niemand vond dat zielig.
woensdag 11 juli 2012
Mijn cavia is boos...
Mijn cavia is boos op me, want ik ben vreemd gegaan en hij heeft het ontdekt...
Ik zal het proberen uit te leggen. Bij onze Jumper hebben ze een (al volwassen) mannetjescaaf. Een grote knuffel die continu aandacht roept. En toen de verkoopster even niet keek heb ik hem even lekker geknuffeld. Jammer dat ik al vier caven heb, anders had ik hem meegenomen...! :-)
Toen ik thuis kwam werd ik begroet door mijn eigen caven. Maar onze mannencaaf Brownie begon opeens lelijk tegen me te klappertanden, een teken van boosheid en zelfs agressie! Hij heeft die andere cavia die ik had geknuffeld dus geroken en was absoluut NOT AMUSED...!
Ik heb het geprobeerd uit te leggen. "Het is niet wat je denkt!" Maar Brownie wil even helemaal niets meer van me weten...
Morgen maar even een extra dikke stronk andijvie halen, want ook voor cavia's geldt: de liefde van de man gaat door de maag...!
Ik zal het proberen uit te leggen. Bij onze Jumper hebben ze een (al volwassen) mannetjescaaf. Een grote knuffel die continu aandacht roept. En toen de verkoopster even niet keek heb ik hem even lekker geknuffeld. Jammer dat ik al vier caven heb, anders had ik hem meegenomen...! :-)
Toen ik thuis kwam werd ik begroet door mijn eigen caven. Maar onze mannencaaf Brownie begon opeens lelijk tegen me te klappertanden, een teken van boosheid en zelfs agressie! Hij heeft die andere cavia die ik had geknuffeld dus geroken en was absoluut NOT AMUSED...!
Ik heb het geprobeerd uit te leggen. "Het is niet wat je denkt!" Maar Brownie wil even helemaal niets meer van me weten...
Morgen maar even een extra dikke stronk andijvie halen, want ook voor cavia's geldt: de liefde van de man gaat door de maag...!
Abonneren op:
Posts (Atom)