Mijn uitzicht het komende uur...

Met de bus van Maastricht naar Aken.

Kokkari ontdekken

Vanmorgen om half 8 opgestaan. Ontbeten (simpel maar goed), daarna de wandelschoenen aangetrokken en Kokkari gaan ontdekken.

Nog niet alle terrassen en restaurants zijn open. Er wordt hard gewerkt om alles klaar te maken voor het seizoen, dat blijkbaar nog niet (helemaal) begonnen is. Het is nog erg rustig, wel wat toeristen, maar niet veel.

De mensen zijn heel hartelijk, iedereen begroet je! Niet alleen aan de boulevard bij de terrassen, maar ook buiten het toeristische gedeelte. Kokkari bestaat uit achtereenvolgens een lang kiezelstrand, het schiereiland, een klein heuveltje, de boulevard en een iets grotere heuvel en ik heb vandaag de iets grotere heuvel beklommen, waar woonhuizen en enkele pensions zijn. Adembenemende vergezichten! En natuurlijk ook veel katten. Maar vooral de vriendelijkheid van de mensen valt direct op. Overal waar je loopt is het "Kalimera" (goedendag), en men vraagt waar je vandaan komt. Verder liggen er overal hoopjes kattenbrokjes om de katten die hier massaal rondlopen te voeren.

Eten van een Nederlandse krant

Wat ook opvalt is het vele groen. Wat wij in onze vensterbanken laten wegkwijnen, staat hier zeer gezond in tuinen en bakken (vaak ook oude olijfolieblikken). Schefflera, ficus, van alles! De rozen bloeien volop (geuren helaas zelden), ik heb ook al allerlei lelies gezien. Geraniums (pelargoniums) groeien zelfs in holle bomen en leeuwenbekjes zie je hier in het wild. De perkbegonia's overleven de winter en zijn vaak al flinke struiken. En natuurlijk de rijkbloeiende bougainvillea!

Wat je ook veel ziet zijn ornamenten op daken. Terracotta koppen en witte vogeltjes. Heel leuk!

Ik heb de hele ochtend op de heuvel rondgezworven en genoten van de uitzichten. Daarna ben ik naar de boulevard gegaan en hoewel de prijzen hier over het algemeen heel netjes zijn, vond ik 3 euro voor een glas warm water met een schep Nescafé toch een beetje erg...
Lunch heb ik in Ammos Plaz gehad op het strand. Helaas geen vissalade. Omdat het seizoen nog niet is begonnen, heeft het nog geen zin verse vis te kopen, om eind van de dag veel te moeten weggooien, vertelde de man daar. Hij adviseerde me een voorgerechtje: een klein ovenschoteltje van tomaat, met milde peper, ui, kruiden en op de bodem feta. Ik heb nog net niet de schaal leeggelikt, wat was dat ontzettend lekker na een ochtend intensief zwerven! Ik nam er ook een glaasje droge witte wijn bij, die goedkoper bleek dan de dure oploskoffie.

Ik ben ook nog op het schiereiland geweest en heb een tijdje bij de havenpier gezeten, waar ik een Nederlands stel ontmoette dat vanavond weer naar huis moest. Veel tips uitgewisseld, gezellig gekletst!

Ik heb schandalig veel gefotografeerd. De uitzichten, de doorkijkjes, alles was zo adembenemend mooi, ik kon er geen genoeg van krijgen! Een foto doet het eigenlijk niet echt recht, in werkelijkheid is het nog veel mooier en overweldigender, de kleuren zijn intensiever, en je mist de geluiden en de geuren. Ik heb vooral op en rond de heuvel gefotografeerd. Rond het strand zijn veel mooie doorkijkjes, maar daar ga ik later heen. Ik heb nog tijd zat!

's Middags heb ik genoten van een welverdiende en ook wel erg nodige siësta. En begin van de avond had ik een ontmoeting met de reis-hostess van FTI. Een enthousiaste Duits sprekende Griekse. Ik had van tevoren al informatie ingewonnen over excursies en wist dat de prijzen hier overal hetzelfde zijn. Veel keuze is er niet: een excursie naar Efeze in Turkije, een excursie naar Patmos (waar Johannes de Evangelist de visioenen van de Apocalypse kreeg en de Openbaringen schreef), een rondje over het eiland (incl. pottenbakkerij, wijnmakerij en de bekende toeristendingetjes) en een rondvaart met BBQ. Ik heb gekozen voor de excursie naar Patmos omdat dat erg indrukwekkend moet zijn (je moet alleen wel allemachtig vroeg je nest uit, we vertrekken al voor 7 uur uit Kokkari!) en de toeristische rondrit (als aanvulling op de privé-rondrit die ik maandag zal krijgen). Dit gebeurt allemaal eind volgende week.

Na het gezellige gesprek heb ik nog wat rondgeslenterd en daarna ben ik naar La Bussola gegaan voor het avondeten. Ik vond een plekje direct aan zee. De meneer van de bediening spreekt aardig Nederlands en ik heb een mixed grill van lam, kip en varken genomen. Er was een kleine zwarte kat die mij erg interessant vond, of eigenlijk vooral het eten op mijn bord, maar hij kreeg niets, hoe hij ook zijn best deed. Ze krijgen hier overal eten en het is ook niet goed voor ze.

Ook kwam er een wat vage dame langs die zwijgend bij alle gasten plastic troepjes op tafel zette met lichtjes en bewegende onderdeeltjes, zoals een Mickey Mouse. Gelukkig kwam ze het later ook weer weghalen en deed ze verder niet al te actief aan bedelen.
Ondertussen genoot ik van het invallen van de avond.
Als toetje kreeg ik heerlijk dikke yoghurt met een soort sinaasappeljam.

Wist je dat hier eenden in de zee zwemmen?

Aangekomen in Kokkari, Samos!

Gisteravond rond elf uur kwam L me halen om naar Schiphol te gaan. Ondanks wegwerkzaamheden en omleidingen bij Almere kwamen we verder zonder kleerscheuren even na middernacht aan op Schiphol, waar het weldadig rustig was. Eerst nog uitgebreid koffie drinken en bijkletsen, daarna afscheid nemen en langs de balie, ruimbagage afleveren (woog 13 kilo, alleen de koffer was al 6 kilo dus dat heb ik netjes gedaan, qua inpakken!).

Security ging ook allemaal goed.

Ik moest de nacht doorbrengen op Schiphol, maar dat was geen straf. De gratis wifi was goed genoeg om radio mee te streamen en ik had een ebook mee. Rond 4 uur gingen de winkels open, maar daar heb ik niet zoveel te zoeken (duur!). Heb toch even een rondje gelopen toen, daarna me even opgefrist, koffie gehaald en richting gate D86, dat was 10 minuten lopen.

Dit toestel brengt me naar Samos.

Rond 5 uur gingen we boarden, dit ging allemaal heel relaxed. Tot mijn verrassing had ik de hele rij stoelen voor mijzelf alleen, dus de stoel aan het gangpad werd natuurlijk de stoel bij het raam!
Klokslag half 6 vertrokken we volgens planning. Het eerste deel van de vlucht was heel mooi, de zon was net aan het opkomen en we vlogen boven IJmuiden, de Kop van Noord Holland/Texel en de Flevopolder (helaas geen foto's kunnen nemen wegens tegenlicht), maar na het Veluwemeer werd het bewolkt en dat hielden we helaas tot in Griekenland, al was er af en toe wel een besneeuwde berg zichtbaar.
Tekst gaat verder onder de foto

Kop van Noord Holland en Texel

De vliegreis was comfortabel, wel erg warm. Weinig turbulentie. Ik heb gehoord dat de landing op Samos spektakulair kan zijn (scherpe bocht, stevig remmen wegens korte landingsbaan) en dat bleek inderdaad waar. Het was net een kermisattractie! Een mooie landing, met prachtige beelden van het eiland.

Op de koffer hoefde ik niet al te lang te wachten. Daarna op zoek naar de reisagente van FTI, een Duitse organisatie waar ik geboekt heb. De dame sprak goed Nederlands en er stond al een taxi te wachten om mij en nog twee reizigers naar Kokkari te brengen.

En zo kreeg ik mijn eerste indruk van Samos, van Griekenland. Wat een kleuren! Wat een bloemen! Het rook zoetig, er zongen vogels, overal was de felblauwe zee, het was overweldigend!

Eenmaal in Kokkari werd ik opgewacht door de vrouw des huizes, die een enkel woordje Duits sprak. Ik kreeg een klein net appartementje op de begane grond, verstopt achter het groen en de kerk. Snel uitgepakt, opgefrist en omgekleed, want het was heerlijk warm op Samos.
Tekst gaat verder onder de foto

Uitzicht vanaf mijn terrasje

Daarna ben ik een stukje gaan lopen door Kokkari. Het was werkelijk prachtig, nog mooier dan op de foto's! Het schiereilandje, het strand, het boulevardje, de heuvels met de gele brem, overal bloemen en planten, dit moet aardig in de buurt van het Paradijs komen! En natuurlijk ook veel zwerfkatten. Sommigen zagen er goed uit, sommigen viezig. Beter maar niet aaien... Tot mijn tevredenheid zag ik veel katten die het puntje van hun oortje misten, dat betekent dat ze gesteriliseerd/gecastreerd zijn. Een goede zaak, want katten zijn schatten maar teveel is een plaag.
Tekst gaat verder onder de foto's

Ik heb de eerste foto's gemaakt. En toen kwam onvermijdelijk de man met de hamer na de doorwaakte nacht. Ik ben op bed gaan liggen en heb goed 3 uur geslapen. Een fijn, comfortabel bed, een twijfelaar met kraakfris beddengoed.

Oh, een niet onbelangrijk detail: je mag wegens verstoppingsgevaar niet je wc-papier door de wc spoelen! Daar is een pedaalemmer voor. En dat is even wennen ja...

Na de siësta ben ik weer gaan wandelen. Nu zonder camera. Eerst alles maar in me opnemen, er komt nog tijd genoeg om te fotograferen ;-)

Het is hier erg rustig. Weinig verkeer. Toeristen zijn vooral Nederlanders, Duitsers en enkele Engelsen. Men spreekt hier over het algemeen Engels, soms ook Duits en een enkele keer zelfs Nederlands. Variërend van een enkel woordje en de rest handen en voeten, tot behoorlijk goed.

Eten heb ik gehaald bij Tarsanas aan de rand van het strand. Daar de zon zien ondergaan. Ik heb een octopusarm besteld met garnituur. De prijzen zijn heel schappelijk hier! Na de maaltijd kregen we een glas ouzo en de katten bedelden op het terras.
Tekst gaat verder onder de foto's

Morgen ga ik me verder verdiepen in de excursies. Misschien naar Efese, ik heb tijd zat :D en een jeepexcursie. Maandag de 20e heb ik sowieso al een auto-met-chauffeur voor een persoonlijke eilandtour.

Stemlijstje Top 2000

 Neet oet Lottum - Hald Mich 's Vas

Nick Cave - Into My Arms

Valensia - Gaia

Tom Waits - In The Neighborhood

Supertramp - Fool's Overture

Smiths - Bigmouth Strikes Again

Sinead O'Connor - Troy

Rammstein - Sonne

BAP - Kristallnach

Ramones - Blitzkrieg Bop

Alestorm - Pirate Song

Frans Halsema - Voor Haar

Pink Floyd - Shine On You Crazy Diamond

Maitre Gims - J'me Tire

Muse - Uprising

Stromae - Formidable

Typhoon - Zandloper

Willy William - Ego

Kate Bush - Wuthering Heights

Rowwen Heze - De Peel In Brand

Billy Holiday - Strange Fruit

Gorillaz - Clint Eastwood

David Bowie - Life On Mars

Led Zeppelin - Kashmir

Dubliners - Wild Rover

Clash - London Calling

Foo Fighters - The Pretender

Freddie Mercury - The Great Pretender

ABBA - The Winner Takes It All

Queen - Bohemian Rhapsody

Bruce Springsteen - Jungleland

Awolnation - Sail

Linkin Park - In The End

Maarten van Roozendaal - Red Mij Niet

The Pogues & Kirsty Maccoll - Fairytale Of New York

De Chinees verdwijnt!

Fotoboek als ode aan 'De Chinees': 'Jammer dat ze verdwijnen'

18 april 2018 12:31

Aangepast: 19 april 2018 00:04

Foto's: © Mark van Wonderen/www.chinindspecrest.nl

Een schaaltje kroepoek op een tafeltje, een aquarium met een kreeft erin en natuurlijk een kalender aan de muur. Onmiskenbaar het interieur van de afhaalchinees. Jarenlang was het 'Chin. Ind. Rest.' een gouden formule. Nu sterft het langzaam uit. Mark van Wonderen fotografeerde alle Chinese restaurants in Nederland. "Het is een ode aan 'de Chinees'."

'De Chinees' is in veel huishoudens onlosmakelijk verbonden met de zondagavond. Sport kijken en Babi Pangang of het weekmenu eten. "Het hoort bij Nederland, het is typisch voor onze cultuur. In elk dorp of gehucht is er wel een te vinden", zegt fotograaf Mark van Wonderen.

Hij ging het hele land door om elk Chinees restaurant te fotograferen. "Ik ben altijd al dol geweest op treurnis en verval. Ik maakte daarom vaak foto's van typisch Chinees Indische restaurants. Ik kreeg daar veel reacties op dus ik dacht 'waarom zet ik ze niet allemaal op de foto?'"

En dat deed hij, in mei verschijnt zijn boek: 'Chin.Ind.Spec.Rest.: een verdwijnend Nederlands fenomeen. "Ik merkte wel dat het slechter ging met de traditionele Chinees, dus een beetje als ode aan de Chinese restaurants."

Vooral in de grote steden zien we ze steeds minder. Li Ping Lin van de Vereniging Chinese-Aziatische Horeca Ondernemers legt uit waarom: "Er is veel concurrentie van andere Aziatische keukens zoals bijvoorbeeld de sushi ketens, en er is veel vraag naar het all-you-can-eat concept." Dat is jammer volgens Lin maar de Chinese eigenaren gaan ook mee in die concepten. "De behoefte van de consument verandert en daar moeten we in meegaan."

Het zit dan ook in de geest van de Chinees om mee te gaan met wat de consument wil. "In de jaren 30 waren er veel Chinese matrozen in Nederland die door de slechte economie weinig werk hadden. Ze gingen daarom pinda's verkopen" legt Lin uit. "Deze Chinese pindaverkopers hebben de eerste Chinese restaurants gesticht in Nederland. Maar de restaurants zoals we die nu kennen kwamen pas na de Tweede Wereldoorlog."

"Na de oorlog kwamen er veel Indische Nederlanders naar Nederland. Zij misten het Indische eten en openden Indische restaurants. Toen Chinezen zagen hoe populair dit was, ontstonden de Chinees Indische restaurants met alle typische gerechten die we nu bij de Chinees eten", vertelt Lin. Nederland is het enige land dat deze combi van keukens kent.

Het aantal Chinees-Indische restaurants in Nederland is de afgelopen jaren sterk afgenomen.

In 2007 waren het er 2178

In 2017 waren er nog maar 1734

Bron:  Vereniging Chinese-Aziatische Horeca Ondernemers

Een fietstocht naar Zwolle

Vandaag was het over de 20 graden en ik besloot van Kampen Zuid naar Zwolle te fietsen. Een prachtige tocht, maar toen gebeurde er iets dat diep indruk op me heeft gemaakt.

Vlak voor Zwolle waren 3 schapen onderaan de dijk. Eentje sliep.

Het tweede schaap begon hem met zijn (haar?) kop te porren. Schaap 1 gaf echter geen sjoege.

Ai! Hoort dat?

Terwijl schaap 2 blijft porren draai ik me om naar een paadje dat naar de schapen leidt. Schaap 2 en 3 zien me en reageren onrustig, lopen heen en weer tussen schaap 1 en mij.

Shit. Foute boel. Schaap 1 slaapt niet. Schaap 1 is, waarschijnlijk net, overleden... 😭

Schaap 2 ziet dat ik wil omdraaien, terug naar de weg, en begint met zijn poot tegen het dode schaap te duwen en te schoppen. Stopt daarmee als ik weer naar ze terug loop en kijkt me, met schaap 3, aan.

Ik kan niets anders dan zeggen "rustig maar, lieverds, ik ga iemand halen."

Damn damn damn... Ik loop de dijk weer op en zie nu hoe schaap 2 steeds heftiger gaat schoppen tegen het dode dier.

Aan de andere kant staat een vrouw de was op te hangen. Ik roep haar. Ze kijkt en bevestigt mijn vermoeden. Het zijn schapen van een boer die verderop woont, ze gaat hem bellen.

Ik wacht tot ze terug is. Tot die tijd zie ik de twee schapen die nu samen met hun kop en poten het dode schaap proberen wakker te maken. Tenminste, daar lijkt het op...

Jeetje... Dat hakt er even in! Zoals ze naar me keken, en dat geduw en getrap...

Ik had een foto van de schapen gemaakt vlak voor ik verder ging (de boer was inmiddels gebeld, werd me verteld). De twee schapen snapten er niks van, liepen er onrustig omheen. Toen ik stopte wilden ze duidelijk mijn aandacht trekken. Vooral het linker schaap zat steeds met de poot of de kop tegen het dode schaap te porren. Eerst voorzichtig, toen dwingender.

Hartverscheurend en mooi tegelijk...💔

Gelukkig (Sjim)

De kosten voor de pillen van Sjim vallen redelijk mee. Als ik zeer gedisciplineerd de weekendwijntjes, kopje koffie of haaienvinnensoep onderweg en andere niet strikt noodzakelijke dingen schrap, moet het lukken. Voor mijn Sjim heb ik wel een Spartaanse leefstijl over