ER

Wie is er óók fan van ER? Omdat Carter of Ross zulke leuke koppies hebben of vanwege Romano en zijn botte acties, de "favourite bad guy"? Ook omdat het stof tot nadenken levert, vermengd met een vleugje soap.

Ik hou ervan!

Het sneeuwt!

Elk jaar, eind mei, sneeuwt het in onze stad. Geen sneeuw zoals in januari, maar pluizen van de populier...

Tuinblog - de stand van zaken

Alle plantjes in het nieuw aangelegde perkje zijn schitterend aangeslagen!

IJsbloemen - het is net een Victoriaans plaatje...

Een uitvergroot deel van de foto, maar je kan duidelijk zien dat de kikkers onze vijver weten te vinden! Deze kikker kreeg later gezelschap van een 3e kikker...

Jarig!

Jongste bloedje wordt zaterdag 6, en omdat hij en zijn klasgenootjes vrijdag vrij hadden, vierden we vandaag zijn partijtje.
Het is iets anders verlopen dan we dachten, omdat van alle uitgenodigden er maar 2 konden komen wegens andere verplichtingen (ja, het is nou eenmaal bijna Pinksteren). Ik wilde het toch niet verplaatsen want jongste bloedje had zich er zo op verheugd...

Maar vanmiddag kwamen er toevallig ook een vriendje en vriendinnetje van oudste bloedje (bijna 9) om te spelen, en die hebben we in een opwelling maar uitgenodigd, om te helpen en mee te doen (natuurlijk wel na overleg met de ouders).

Al van tevoren had ik een verhaal verzonnen: 1 van onze illustere vrienden is Zeekapitein Schellevis. Die had laatst een schat gevonden, maar was die onderweg naar huis verloren... En nou riep hij mijn hulp in.

Van tevoren had ik een tiental plastic zakjes gevuld met snoep en chips, halveliterflessen limonade inclusief plastic bekertjes, bellenblaas en zachte balletjes die ik ergens tegenkwam. Ook had ik een voorraad pannenkoeken gebakken om mee te nemen, plus veel limonade (appelsap en grenadinesiroop waren favoriet!).

Ik had ook een taart gebakken van cakedeeg en bedekt met chocola, net als vorig jaar. Tip gebruik een zo klein mogelijke bakvorm! Met een springvorm van 20 cm doorsnee had ik voor iedereen een stuk, niet te groot, er bleef maar weinig over, dus geen verspilling.
Eerst gingen we thuis lekker taart eten en limonade drinken. Daarna gingen de oudste kinderen met echtgenoot naar het bos, om de "schat" te verbergen en de plek te markeren met rode woldraden. Het gras stond enorm hoog, dus dat ging prima, en een rode draad in het gras viel goed op hoewel de kleuters nog flink moesten zoeken!

Terwijl zij weg was gegaan, vertelde ik het verhaal van Zeekapitein Schellevis. Het sloeg aan! Ik vertelde erbij: het kan natuurlijk goud en juwelen zijn, maar ook oude kleren, of iets lekkers... De Zeekapitein is een beetje mal, je weet maar nooit!
De kinderen besloten spontaan een schatkaart te gaan tekenen, wat ik een goed idee vond: zo kregen echtgenoot en de oudsten meer tijd om de "schat" te verstoppen.
Daarna ging ik met de kleuters naar het bos. Bij de ingang naar "het plekje" vonden we een oude zakdoek. Wat een toeval! Ik kon ze meteen vertellen: "jongens, dit kan niet missen: die is van de kapitein, die heeft altijd een enorme snotneus!"

Even een tip: als je ook zoiets doet, doe dan de "schat" in plastic zakjes, kleine doosjes of zo. Er ligt de meest onvoorstelbare rommel in het bos... we vonden een barbecuetang, bijvoorbeeld. Of lege blikjes (van de kapitein, riepen de kinderen meteen).
We riepen al snel: "Volgens mij heeft de kapitein alles in plastic zakjes gedaan!" Even dreigde het mis te gaan, toen jongste bloedje een "plastic zakje" vond… van Durex! Waar ik de inspiratie vandaan haalde weet ik niet, maar ik riep meteen: "snel, laat vallen, daar heeft iemand zijn neus in gesnoten...!"

Het zoeken naar de schat duurde ongeveer een uurtje, we hebben de kinderen ook de draadjes wol mee laten nemen ("dan kan de kapitein zijn trui weer repareren", zo laat je geen rommel achter en weet je welke "schat" is gevonden).
Daarna maakte echtgenoot nog een flinke boswandeling met ze, vervolgens pannenkoeken eten en bellen blazen (een deel van de schat), wat snoepjes verdelen en naar huis!

NB ik wilde na dit blogje moe maar tevreden mijn bed inrollen, maar de Luilakviering is zojuist losgebarsten... 

Beestjes!

Vandaag heb ik enkele vriendinnen bezocht, en één van hen had een nestje katten van inmiddels 9 weken oud. Het is maar goed dat de beestjes al een goed tehuis hebben (nee, nu nog niet, eerst nog hun prikjes en met 12-13 weken mogen zij bij mamma weg), anders was ik toch wel zó vreselijk door de knieën gegaan...

Oordeel zelf. Overdrijf ik? :)

Songfestival

Om te beginnen...
Het is vriendjespolitiek, die hele stemming! Maar ik herinner me dat dat vroeger met de "vakjury" ook al zo was. Spanje stemde op Portugal, Duitsland op Oostenrijk, Nederland op Israel, Scandinavië op elkaar, vice versa.

Er is echt niks nieuws onder de zon!

De Nederlandse inzending was een goed liedje! Maar... wel een beetje erg jaren 90... De vergelijking met Extreme's "More than Words" is al vaak gemaakt. Maar dan toch hadden ze wel een hogere plaats verdiend. Vooral omdat Duitsland met een soortgelijke "soft ballad" veel hoger scoorde... ReUnion is te laag geëindigd, ze waren absoluut goed. Maar een beetje achterhaald, denk ik.

Ja, de critici hebben een beetje gelijk, die Turken zitten verspreid over heel Europa, vind je het gek dat de Turken zo hoog eindigden! Maar aan de andere kant: hun Madness-ska-imitatie riep bij mij toch ook wel warme nostalgische gevoelens op! En zoveel Oekraïners zitten er niet in Europa maar ze wonnen toch!

En ik vond Oekraïne echt GOED! Maar ik ben nou eenmaal dol op etnische invloeden in de populaire muziek. 
Tja, met een paar lapjes als kleding scoor je altijd, hoor ik de sceptische mensen roepen. Maar schaars gekleed of niet, deze Ruslana heeft zélf de inzending verzorgd, zang, dans, alles, en echt wel meer in haar mars dan alleen die schaarse kleding ;-)

Enne, veertigplussers, wees eens eerlijk... Doet de zang van Ruslana jullie ook niet enorm denken aan Lene Lovich, die zogenaamde statenloze Ex-Slavische zangeres uit 1979, die destijds zo vreselijk populair was?

Lang verhaal kort: je kunt er van alles over zeggen en waarschijnlijk ook nog gelijk hebben, maar ik heb weer ouderwets genoten!

Column d'Alledaagse - Domweg gelukkig

Zondag in mei. Zonnetje. Mooi weer. Alle tijd. Zitten aan de rand van de vijver, die we een half jaar geleden hebben aangelegd.
Vandaag geen zorgen in onze hersenen om onszelf of anderen, geen ergernissen om beslissingen die worden genomen door beleidsmakers die niet weten wat het werkelijke leven inhoudt. Geen machteloosheid vanwege de gevolgen van die beslissingen voor onszelf en anderen.

Vandaag wordt er grenzeloos genoten!

Een dikke kikker heeft enkele weken geleden de vijver ontdekt en besloot dat dit zijn nieuwe adres wordt. Hij is welkom! We zien hem langs de rand sluipen, stilstaan, kop omhoog... Een razendsnelle beweging, en dan kauwbewegingen. Net een kat! Wie heeft er wel eens in real life een kikker zien jagen?

Uit een nabijgelegen sloot wordt een emmer water gehaald, vol watervlooien. Goed voor de vijver, goed voor de vissen, Maar ze worden wel snel opgegeten. Daarom besluiten we zelf watervlooien te gaan kweken. Internet wordt aangezet, en er bestaan inderdaad vele sites over het kweken van watervlooien. Ze spreken elkaar allemaal tegen. Laat maar, we zoeken het zelf wel uit!
De inhoud van de emmer wemelt werkelijk van de watervlooien. Het zijn kleintjes, kleiner dan de inhoud van de zakjes uit het tuincentrum. Maar ook veel actiever. Je wordt er moe van als je er naar kijkt. Als je goed naar de grootste exemplaren kijkt, zie je een minuscuul hartje kloppen.

Een deel van de emmerinhoud verdwijnt in een glazen pot (zo'n grote, waar augurken in verkocht worden) en die pot wordt in de zonnige vensterbank gezet. Gaat heen en vermenigvuldigt u! Het ene schepsel wordt een belangrijk figuur, het andere vissenvoer. Elk schepsel heeft een doel.

Een zondag in mei, gewoon lekker ongecompliceerd genieten. Niets MOET. Misschien heb je geen vijver, maar je hebt vast wel een slootje in de buurt. Ga er maar naast zitten, gewoon lekker kijken. Het krioelt van de beestjes. Doe wat water in een glazen pot en zet hem in je zonnigste vensterbank. Het klinkt onzinnig: wie gaat er nou beestjes kijken... Maar probeer het maar, het is leuk! 

Vrienden kunnen je laten vallen, bazen kunnen je ontslaan, mensen kunnen je kwetsen en je gezondheid kan je in de steek laten, maar er is werkelijk niemand die je dit af kan nemen. Geen minister kan dit wegbezuinigen. 
En wie eenmaal is gegrepen door die beestjes, al is het in een augurkenpot op je vensterbank, zal ontdekken wat "geniet van die kleine dingetjes" werkelijk inhoudt...

Probeer het maar... Baat het niet, dan schaadt het niet!

Als je goed kijkt, zie je rechtsonderin de augurkenpot de watervlooien...